Wątek radości przewija się w Biblii od Księgi Rodzaju, pierwszej Księgi, az do Księgi ostatniej, do Apokalipsy. Nie mozemy tego wątku szerzej cytować, ale momenty istotne sobie dzisiaj przed oczy przedłóżmy. Kiedy Bóg stworzył świat i wszystko, co jest na tym świecie, łącznie z człowiekiem powiada Księga Rodzaju – Bóg widzial, ze wszystko, co uczynił, bylo bardzo dobre” (Rdz 1, 31). To co Bóg czyni, jest bardzo dobre. Wszystko powiedzmy, idąc o krok dalej co Bog uczynił i co jest z Nim związane, co jest z Nim w doskonalej harmonii, jest dobre, bo jest równocześnie i prawdziwe, i piękne.

Pan jest dla nas, s. 49

Zasiądziemy w Boże Narodzenie do stołu wigilijnego, aby łamać się symbolicznym opłatkiem. Nie przeoczmy tej szansy, jaką nam daje cały Adwent. To nie chodzi o ten gest, kiedy będziemy wszyscy zakłopotani, jak to jest co roku, i kiedy wigilia przejdzie jak jeden moment. Dzisiaj też w tej chwili, tutaj w tym kościele, kto przyszedł z wiarą i miłością, nie powodowany innymi motywami, spotka obecnego Chrystusa. Coś więcej, niż przy stole wigilijnym. Tu jest nasze Emaus, tu słuchamy słów Chrystusa wyjaśniającego Biblię, Pismo święte, i w łamaniu Chleba ro zeznajemy Jego obecność.

To jest ta wielka mądrość Krzyża, która rozpoczyna się w ubóstwie betlejemskiej Nocy. A owo wszystko, jakie Bóg nam daje, to Jego życie. „W Nim jest życie” (por. J 1,4) To życie, które trwa, choć doczesne rozsypuje się w proch. „Przyszedłem, aby życie mieli i mieli je w obfitości” (por. J 10,10) Znowu aluzja do tych, którzy chcą żyć życiem w pełni, ale często mylą ścieżki, drogi i gościńce, i autostrady i nie wiedzą dokąd idą i nie znajdują pełni.

Pan jest dla nas, s. 54

Chrzest i bierzmowanie doprowadzają do Eucharystii. To jest najpełniejsze, na jakie ludzie mogą przyzwolić, spotkanie z Bogiem. Powiadam: przyzwolić, bo inicjatywę ma On. On nas „pierwszy umiłował” (1 J 4,19) i On rozdziera niebiosa – i On rozdziera nasze sumienia, i on otwiera nasze serca, aby wejść. A my możemy powiedzieć „tak” lub „nie”.

Pan jest dla nas, s. 47

Jak mają się spotkać łaska i wierność? W czym? Zapytajmy poważnie, czy tylko słuchamy tego, co mówi Pan, czy również słyszymy? Czy zaczynamy Adwent tegoroczny od poważnej refleksji nad naszym życiem, chcąc zmiany tego życia? Rekolekcje, spowiedź, modlitwa, pokuta – oto konkrety Adwentu.

Pan jest dla nas, s. 41