Koronka do Najświętszego Serca Pana Jezusa odmawiana przez świętego Piusa z Pietrelciny

1. O mój Jezu, Ty powiedziałeś: “Zaprawdę powiadam Wam: proście, a otrzymacie, szukajcie,  a znajdziecie, pukajcie, a będzie wam otworzone”, wysłuchaj mnie, gdyż pukam, szukam i proszę o łaskę…

Ojcze nasz… Zdrowaś Mario… Chwała Ojcu…

Słodkie Serce Jezusa, w Tobie pokładam nadzieję.

2. O mój Jezu, Ty powiedziałeś: “Zaprawdę powiadam wam: o cokolwiek prosić będziecie Ojca w imię Moje, da wam”, wysłuchaj mnie, gdyż proszę Ojca w imię Twoje o łaskę…

Ojcze nasz… Zdrowaś Mario… Chwała Ojcu…

Słodkie Serce Jezusa, w Tobie pokładam nadzieję.

3. O mój Jezu, Ty powiedziałeś: “Zaprawdę powiadam wam: niebo i ziemia przeminą, ale Moje słowa nie przeminą”, wysłuchaj mnie, gdyż zachęcony Twoimi słowami proszę o łaskę…

Ojcze nasz… Zdrowaś Mario… Chwała Ojcu…

Słodkie Serce Jezusa, w Tobie pokładam nadzieję.

O słodkie Serce Jezusa, dla Ciebie tylko jedno jest niemożliwe: nie mieć litości dla strapionych; dlatego okaż litość nad nami, biednymi grzesznikami i udziel nam łaski, o którą Cię prosimy przez bolesne i Niepokalane Serce Maryi, Twojej i naszej czułej Matki. Amen.

Witaj, Królowo, Matko miłosierdzia,
Życie, słodyczy i nadziejo nasza, witaj.
Do Ciebie wołamy wygnańcy, synowie Ewy.

Do Ciebie wzdychamy, jęcząc i płacząc na tym łez padole.
Przeto, Orędowniczko nasza, one miłosierne oczy Twoje na nas zwróć.
A Jezusa, błogosławiony owoc żywota Twojego, po tym wygnaniu nam okaż.
O, łaskawa,
O, litościwa
O, słodka Panno Maryjo.

Święty Józefie, Ojcze przybrany Jezusa Chrystusa, módl się za nami.

Koronka do Serca Jezusowego z rozważaniami

Koronka do Najsłodszego Serca P. Jezusa.

(300 dni odpustu za każdy raz. — Odpust zupełny

raz w miesiąc. Pius VII, dnia 20 marca 1815).

V. Boże wejrzyj ku wspomożeniu mojemu !

R. Panie, pospiesz się ku ratunkowi memu.

V. Chwała Ojcu, i Synowi, i Duchowi Świętemu.

R. Jak była na początku, teraz, i zawsze,

i na wieki wieków. Amen.

I. O Jezu mój Najmilszy! na wspomnienie Przenajświętszego Serca Twojego, pełnego litości i słodkości dla biednych grzeszników, serce się moje raduje i napełnia ufnością, że je łaskawie przyjąć Panie raczysz. Niestety! ileżem to już popełnił grzechów? lecz teraz z Piotrem i z Magdaleną płaczę i nienawidzę grzechów moich, że Ciebie, Dobro najwyższe, Ciebie obrażają. O Panie! przebacz mi, ach! przebacz wszystkie grzechy moje. Przez Najświętsze Serce Twoje, błagam Cię o Panie, mech umrę, tak, niech umrę raczej, aniżelibym Cię miał jeszcze obrazić; a niech żyję na to jedynie, bym za miłość Twoją odwdzięczał się miłością.

Jedno Ojcze nasz i pięć Chwała Ojcu ku, czci Najsłodszego Serca Jezusowego.

O Najsłodsze Serce Jezusa mojego, Niech Cię coraz więcej kocham z całego serca mego.

II. O Jezu mój Najmilszy! błogosławię Sercu Twemu najpokorniejszemu i dziękuję! Tobie, że dawszy mi je na wzór i przykład nie tylko z największym naleganiem do Jego naśladowania pobudzać mię raczysz, ale nadto kosztem tylu upokorzeń Twoich wskazujesz mi do tego i ułatwiasz drogę. O jakżem od tej drogi zboczył! Przebacz mi, ach! przebacz. Już brzydzę się pychą, już wywyższenia nie pragnę, lecz z sercem pokornym i wśród upokorzeń chcę, idąc za Tobą, dojść do pokoju i do zbawienia. Ty mnie wspomagaj i wspieraj, a na wieki Twe Serce; błogosławić będę.

Jedno Ojcze nasz i pięć Chwała Ojcu ku, czci Najsłodszego Serca Jezusowego.

O Najsłodsze Serce Jezusa mojego, Niech Cię coraz więcej kocham z całego serca mego.

III. O Jezu mój Najmilszy! podziwiam najcierpliwsze Serce Twoje i dzięki Ci składam za tyle zostawionych nam przedziwnych przykładów niezwyciężonej cierpliwości Twojej. Boleję nad tym, że napróżno dotąd wymawiały mi tak wielką niecierpliwość moją na najmniejsze nawet przykrości. Ach! Jezu mój, wiej w serce moje szczerą i stateczną miłość umartwienia, utrapień, pokuty i krzyżów, ażebym idąc za Tobą na górę Kalwarii, doszedł za Tobą do chwały i wesela w Niebie.

Jedno Ojcze nasz i pięć Chwała Ojcu.

O Najsłodsze Serce Jezusa mojego, Niech Cię coraz więcej kocham z całego serca mego.

IV. Jezu mój miły! o jakże wobec Serca Twego wstydzę się mojego, że tak od Twojego różne. Za lada cieniem, za lada poruszeniem, za lada słówkiem wzruszam się i narzekam. Ach! Panie, przebacz tym wybuchom moim, i daj mi łaskę, bym w każdej przeciwności naśladował niewzruszoną słodycz Twoją i opływał tym sposobem w ciągły pokój święty.

Jedno Ojcze nasz i pięć Chwała Ojcu.

O Najsłodsze Serce Jezusa mojego, Niech Cię coraz więcej kocham z całego serca mego.

V. Niech wszystko śpiewa chwalę, o Jezu mój! mężnemu Sercu Twojemu, Zwycięzcy śmierci i piekła; bo wszelkiej chwały jest godne. Ale jakimże wstydem winien bym zapłonąć na widok serca mego tak tchórzliwego, że się lęka najmniejszego słówka, najmniejszej zniewagi. O jakże pragnę,by było inaczej! I dlatego błagam Cię o taką moc i mętwo, bym walcząc i zwyciężając z Tobą na ziemi, śpiewał Tobie z weselem hymn zwycięstwa w niebie.

Jedno Ojcze nasz i pięć Chwała Ojcu.

O Najsłodsze Serce Jezusa mojego, Niech Cię coraz więcej kocham z całego serca mego.

Obróćmy się do Maryi, a coraz więcej Jej się oddając, w Jej macierzyńskim Sercu ufność naszą złóżmy, mówiąc:

O Matko Boża i Matko moja, Maryo święta, przez niezrównane zalety Najsłodszego Serca! Twego, wyjednaj mi prawdziwe i stałe nabożeństwo do Przenajświętszego Serca Pana Jezusa, Syna Twojego, ażebym myślami i uczuciami moimi w Sercu Jego zamknięty, dopełniał święcie wszystkich obowiązków moich, i z radosnym sercem zawsze, ale szczególniej w dniu dzisiejszym służył Panu Jezusowi.

Jedno Ojcze nasz i pięć Chwała Ojcu.

O Najsłodsze Serce Jezusa mojego, Niech Cię coraz więcej kocham z całego serca mego..

V. Serce Jezusowe miłością ku nam gorejące,

R. Zapal serca nasze miłością ku Tobie.

Módlmy się:

Tym nas ogniem, prosimy Cię Panie, niechaj Duch święty zapali, który Pan nasz Jezus Chrystus z ogniska Serca swojego spuścił na ziemię i chciał, aby jak najmocniej był zapalon. Który z Tobą żyje i króluje w jedności tegoż Ducha świętego, Bóg przez wszystkie wieki wieków. Amen.

za: Zbiorek modlitw dla członków Apostolstwa Serca Jezusowego (1891r.)

Źródło

Koronka do Najświętszego Serca Pana Jezusa wzorowana na Różańcu

Modlitwa wstępna:
Bądź pozdrowione, Serce Jezusa.
Nas miłujące i miłości najgodniejsze. Ciebie kochamy, błogosławimy i czcimy. Ciebie z żarem Serafinów wielbimy. Ciebie z tronów wzniosłością sławimy. Tobie z chórami aniołów i świętymi Twoimi dzięki niesiemy. Ciebie z miłującym Sercem Maryi i Józefem, oblubieńcem Jej wiernym a opiekunem Twoim, kochamy. Tobie serca nasze składamy, oddajemy, poświęcamy i ofiarujemy. Przyjmij je całe, oświeć i rozpal tych, których uświęciłeś jedyną Twą ofiarą na wieki, krwią Twoją najdroższą łaskawie nas odkupiłeś. Ciebie, o Serce Jezus, i Twojego miłosierdzia oczekiwać będę.
W Tobie, o Serce Jezusa, mą ufność złożyłem i nie będę zawiedziony na wieki.

Przyjdź, Duchu Święty.
– Napełnij Serca Twoich wiernych i zapal w nich ogień miłości Twojej.

Na trzech pierwszych ziarenkach:
Wszędzie kochane niech będzie. – Najświętsze Serce Jezusa.

Przed każdą dziesiątką:
Jezu cichy i pokornego Serca. – Uczyń serca nasze według Serca Twego.

Na dziesięciu ziarenkach:
Słodkie Serce Jezusa. – Spraw, niech Cię kocham coraz więcej.

Jeden raz:
Słodkie Serce Maryi. – Bądź moim zbawieniem.

Po każdej koronce:
Módlmy się:
 Miła niech będzie, Panie Jezu Chryste, Najświętszemu Sercu Twemu serc naszych pobożna ofiara, którą Ci składamy dla wynagrodzenia tylu i tak licznych zniewag, szczególnie w Najświętszym Sakramencie miłości wyrządzonych, i spraw, byśmy silnie odczuli cierpienia boskiego Twego Serca i cnoty Jego naśladując na łaski zasłużyli. Który żyjesz i królujesz na wieki wieków. Amen.

Część I – Tajemnice Wcielenia
(poniedziałek, czwartek)
I tajemnica – Serce Jezusa w swym ofiarowaniu Ojcu.
II tajemnica – Serce Jezusa w swoim narodzeniu i dziecięctwie.
III tajemnica – Serce Jezusa w życiu ukrytym w Nazarecie.
IV tajemnica – Serce Jezusa w życiu apostolskim.
V tajemnica – Serce Jezusa całe grzesznikom i niemocnym oddane.

Część II – Tajemnice Męki Pańskiej
(wtorek, piątek)
I tajemnica – Serce Jezusa w Ogrodzie Oliwnym udręczone.
II tajemnica – Serce Jezusa zelżywością nasycone.
II tajemnica – Serce Jezusa cierpieniami przygnębione.
IV tajemnica – Serce Jezusa od przyjaciół, a nawet od Ojca opuszczone.
V tajemnica – Serce Jezusa włócznią przebite.

Część III – Tajemnice Eucharystii
(środa, sobota, niedziela)

Przed każdą dziesiątką:
Pochwalone, uwielbione, wszędzie kochane niech będzie Serce Jezusa Eucharystycznego.
– W każdej chwili, we wszystkich świątyniach i po wszystkie czasy, aż do skończenia wieków.

I tajemnica – Serce Jezusa nieskończenie kochające i nieskończenie kochania godne.
II tajemnica – Serce Jezusa samotne w tabernakulum i żyjące zawsze, by się za nami wstawiać.
III tajemnica – Serce Jezusa, ofiara żywa.
IV tajemnica – Serce Jezusa zelżone przez ludzi w Najświętszym Sakramencie Miłości.
V tajemnica – Serce Jezusa i z sercem Jezusa Eucharystycznym Bogu Ojcu dzięki składajmy.

Źródło

Koronka do Ducha Świętego i Jego siedmiu darów

Koronka ta została ułożona w 1994 r. w Chludowie przez o. Mirosława Piątkowskiego (werbistę), który chciał w ten sposób ułatwić sobie regularną modlitwę do Ducha Świętego, zgodnie z duchowymi zaleceniami angielskiego kardynała, św. Jana Henryka Newmana (1801–1880) oraz założyciela Zgromadzenia Słowa Bożego (Misjonarzy Werbistów), św. Arnolda Janssena (1837–1909).

Koronkę rozpoczyna się od krzyżyka (czasem zastąpionego medalikiem z symbolem Ducha Świętego w postaci gołębicy)

Znak krzyża: W Imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Amen
Na pierwszym paciorku: Wierzę w Boga Ojca…
Wezwanie Ducha Świętego: sekwencja Przybądź, Duchu Święty… (lub ewentualnie Hymn do Ducha Świętego)
Następnie na siedmiu trójkach paciorków:

Bądź uwielbiony, Boże Duchu Święty i przyjdź do nas w darze Mądrości. Ojcze nasz…, Zdrowaś Maryjo…, Chwała Ojcu…
Bądź uwielbiony, Boże Duchu Święty i przyjdź do nas w darze Rozumu. Ojcze nasz…, Zdrowaś Maryjo…, Chwała Ojcu…
Bądź uwielbiony, Boże Duchu Święty i przyjdź do nas w darze Rady. Ojcze nasz…, Zdrowaś Maryjo…, Chwała Ojcu…
Bądź uwielbiony, Boże Duchu Święty i przyjdź do nas w darze Męstwa. Ojcze nasz…, Zdrowaś Maryjo…, Chwała Ojcu…
Bądź uwielbiony, Boże Duchu Święty i przyjdź do nas w darze Umiejętności. Ojcze nasz…, Zdrowaś Maryjo…, Chwała Ojcu…
Bądź uwielbiony, Boże Duchu Święty i przyjdź do nas w darze Pobożności. Ojcze nasz…, Zdrowaś Maryjo…, Chwała Ojcu…
Bądź uwielbiony, Boże Duchu Święty i przyjdź do nas w darze Bojaźni Bożej. Ojcze nasz…, Zdrowaś Maryjo…, Chwała Ojcu…
Na zakończenie:

Prowadzący: Ześlij Ducha Twego, Panie, a powstanie życie,
Wszyscy: I odnowisz oblicze ziemi.
Prowadzący: Módlmy się. Boże, Tyś pouczył serca wiernych światłem Ducha Świętego: daj nam w tymże Duchu poznać, co jest prawe i Jego pociechą zawsze się radować. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.
Prowadzący: Niepokalana Oblubienico Ducha Świętego,
Wszyscy: Módl się za nami

Koronka do Ducha Świętego

Koronka do Ducha Świętego to modlitwa poświęcona przyzywaniu Ducha Świętego. Koronka do Ducha Świętego została ułożona w 1956 r. przez ks. Stanisława Okamfera, ojca duchownego Seminarium Częstochowskiego i wielkiego czciciela Ducha Świętego. Tekst koronki został zatwierdzony przez bp. Franciszka Jopa, administratora Diecezji Krakowskiej. Pierwszą koronkę z czerwonych paciorków wykonały Siostry Klaryski z kościoła św. Andrzeja w Krakowie, a pierwszy drukowany tekst ukazał się 16 lipca 1956 r. jako dodatek do czasopisma „Ruch Biblijny i Liturgiczny”.

Ks. Okamfer tak mówił: „Siostry Duchaczki mają jakieś powołanie do szerzenia czci, znajomości i miłości Ducha Świętego. Postanowiłem dopomóc Siostrom w tej sprawie i pod jakimś szczególnym natchnieniem przyszła mi myśl ułożyć w tym celu Koronkę do Ducha Świętego”.

Siostry Kanoniczki Ducha Świętego de Saxia każdego dnia modlą się tą koronką!

Znak Krzyża

Z Ducha Świętego w Maryi Pannie począł się Jezus. (Łk 1, 35)
Duch Święty spoczął na Jezusie Chrystusie w czasie Chrztu w Jordanie. (Mt 3, 16)
Przez Ducha Świętego Jezus wyprowadzony na pustynię. (Łk 4, 1)
Duch Święty w Kościele. (Dz 2, 2-4)
Duch Święty w duszy sprawiedliwego. (1 Kor 3, 16), (1 Tes 5,19), (Ef 4,30)
Po każdej tajemnicy:

7 razy: Przyjdź Duchu Święty, napełnij serca Twych wiernych – I ogień Twojej miłości w nich zapal.

1 raz: Ześlij Ducha Twego, a powstanie życie – I odnowisz oblicze ziemi.

Módlmy się: Boże, któryś pouczył serca wiernych światłem Ducha Świętego, daj nam w tymże Duchu poznać, co jest prawe i pociechą Jego zawsze się radować. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.

Na zakończenie koronki:

Chwała Ojcu… (3 razy), Wierzę w Boga Ojca…

Matko Kościoła, módl się za nami!

Za stroną

Koronka do Najświętszych Ran Pana Jezusa

koronka
Koronka ułożona z aktów strzelistych, podanych w objawieniu przez Pana Jezusa Siostrze Marii Marcie Chambon, zmarłej w opinii świętości w klasztorze Sióstr Wizytek w Chambery.
Odmawia się na zwykłym różańcu złożonym z pięciu dziesiątków.
Można rozpocząć następującą modlitwą:
O Jezu, Boski Odkupicielu, bądź nam miłościw, nam i całemu światu, Amen.
Święty Boże, Święty Mocny, Święty Nieśmiertelny, zmiłuj się nad nami i nad całym światem. Amen
Przepuść, zlituj się, mój Jezu, w otaczających niebezpieczeństwach Krwią Twoją Najdroższą osłoń nas. Amen.
Ojcze Przedwieczny, okaż, nam miło­sierdzie, przez Krew Jezusa Chrystusa, Syna Twego Jedynego, błagamy Cię, okaż nam miłosierdzie Amen. Amen. Amen.
Na dużych   paciorkach:
V. Przez Niepokalane Serce Marii Ojcze Przedwieczny, ofiaruję Ci Rany Pana naszego Jezusa Chrystusa,
R.   Na   uleczenie   ran   dusz   naszych.
Na małych paciorkach:
V. O mój Jezu, Przebaczenia i Mi­łosierdzia!
R. Przez zasługi Twoich Świętych Ran.
Na zakończenie koronki odmówić trzy razy:
Ojcze Przedwieczny, ofiaruje Ci Rany itd.
OBIETNICE PANA JEZUSA dane S. Marii Marcie Chambon:
1. Przyjdźcie do Ran Moich, z sercem pałającym miłością. Przez Rany Moje otrzymacie wszystko, bo zasłu­ga Krwi Mojej jest nieskończonej ceny. Mając moje Rany i Moje Najświętsze Serce, możecie wszystko wyjednać, Najświętsze Rany   dają moc nad sercem Boga.
2. Kto jest w jakiejkolwiek potrze­bie, niech z wiarą i ufnością przycho­dzi czerpać ustawicznie ze skarbu Mo­jej Męki, z Moich przebitych Ran Udzielę wszystkiego, o co Mnie kto prosić będzie przez Moje Święte Ra­ny. Trzeba rozszerzyć nabożeństwo do nich.
3. Moje Rany Najśw. uświęcają du­sze i zapewniają im postęp w dobrym. Z Moich Ran rodzą się owoce świę­tości. Ci,   którzy czcić je będą dojdą do prawdziwego poznania Mnie.
4. W moich Ranach zawsze oczyś­cić się możecie. Moje Rany uleczą wasze grzechowe rany. Moje Rany pokryją wszystkie wasze przewinienia Nabożeństwo do Moich Ran jest lekar­stwom na te czasy nieprawości.
5. Wszystkie wasze sprawy, nawet najmniejsze, skoro zostaną zanurzone w Mojej Krwi, nabędą przez to nie­skończonej zasługi i sprawią pociechy Mojemu Sercu. Zanurz wiec sprawy twoje w Moich Ranach, a będą miały wielką wartość.
6. Ofiaruj mi Rany Moje za grzesz­ników, bo ja pałam żądzą zbawienia dusz. Za każdym słowem wymówio­nym przez was w koronce spuszczam kroplę krwi Mojej na duszę grzesznika. Grzesznik wyjedna dla siebie nawróce­nie przez odmówienie następującej modlitwy: „Ojcze Przedwieczny ofia­rowuję Ci Rany Pana naszego Jezusa Chrystusa na
uleczenie ran dusz na­szych.”
7. Moc Moja jest w Moich Ranach. Posiadając je, potężnym się stajesz i możesz otrzymać wszystko. Masz na­wet więcej mocy ode Mnie, bo możesz rozbrajać sprawiedliwość Moją. Moje Święte Rany podtrzymują świat.
8. Mając Moje Rany, macie wszy­stko. Przez nie dokonywa się grun­townych dzieł; nie przez kosztowanie pociech, ale przez cierpienia. Trzeba się modlić, ażeby znajomość Moich Świętych Ran rozszerzona była po całym świecie.
9. Wezwania do Najśw. Ran wyjed­nywać będą Kościołowi nieustanne zwycięstwa. Powinniście ciągle czer­pać z tych źródeł ku triumfowi Mego Kościoła. Trzeba się bardzo modlić za Kościół Święty. Dopóki Rany Moje bronić was będą, nie macie się czego lękać, ani dla siebie, ani dla Kościoła.
10. Gdy doznajecie przykrości lub gdy cierpienie was przygniata, złóżcie to czymprędzej w Moje Rany, a ból się uciszy. Trzeba często przy chorych powtarzać „O mój Jezu, przebaczenia i miłosierdzia przez zasługi Twoich świętych Ran”. Ta modlitwa ulży duszy i ciału chorego.
11. Gdy ofiarujesz Moje Święte Ra­ny za grzeszników, nie zapominaj czy­nić tego i za dusze w czyśćcu, bo mało jest osób, które by myślały o przyniesieniu im ulgi. Najśw. Rany są dla dusz czyśćcowych skarbem nad skarby. Ofiaruj swoje cierpienie w połączeniu z Moimi Boskimi Ranami za dusze czyśćcowe.
12. Dusza, która za życia swego śmiertelnego czciła Rany Pana naszego Jezusa Chrystusa, korzystała z ich za­sług i ofiarowała je Ojcu Przedwiecz­nemu za dusze czyśćcowe, będzie miała przy sobie w chwili śmierci Najśw. Maryję Pannę i Aniołów a Pan Jezus Ukrzyżowany w całym blasku Swej chwały przyjmie ją i ukoronuje wieńcem niebieskim jej czoło.
NIHIL OBSTAT
cenzor:  X. Dr Jan Korzonkiewicz
W Krakowie, dnia 12 stycznia 1932
wik. gen. X.Stanistaw, Bp.
Kochany Jezu, wszystko z miłości ku Tobie.
Całe nasze życie i naszą śmierć za­nurzamy w Twojej Krwi i Ranach Przenajświętszych i ofiarujemy Bogu Ojcu za umierających.
***
Przez Najświętsze Serce Jezusa i Nie­pokalane Serce Marii niech będzie Trójca Przenajświętsza uwielbiona!
Konające i zmartwychwstałe Serce Jezusa, przez Niepokalane Serce Marii, ratuj cały świat!
/pisownia oryginalna/