Pani wszystkich duchowych gór, podnieś nasze serca ciążące ku ziemi!
Matko o wzroku wewnętrznym znającym tajemnicę Krzyża,
Matko bolesnej miłości, z której głębi patrzysz na nas, Matko zwołująca nas na apel
ratuj wszystkich od bezwoli, bezmyślności, bezmiłości!
Królowo z Bizancjum, któraś konie zatrzymała w polskiej wiosce, Królowo Polski, która nosisz na Swej twarzy nasze rany, Królowo świata, która z macierzyńską miłością panujesz narodom, podniesioną głowę węża zdepcz!
Uproś Ojca o rajskie owoce na naszym drzewie krzyża!
Upros Syna o wino wesela z Kany, bo nam braknie!
Uproś Ducha Świętego, by zwycięsko przeniknął świat!
Po względnym sukcesie mojego zeszłorocznego projektu Madonny niezwykłe, postanowiłem tworzyć kolejne, podobne projekty w ramach niniejszego blogu. W listopadzie prowadzę cykl poświęcony kompozycjom rekwialnym, który z roku na rok będzie rozbudowywany, a teraz, w Wielkim Poście chciałbym zaprezentować kilkanaście niezwyklych dróg krzyżowych. Na wstępie mała uwaga dotycząca pisowni. Będę pisał „Droga Krzyżowa” mając na myśli nabożeństwo i „droga krzyżowa” mając na myśli dzieło sztuki. O nabożeństwach Drogi Krzyżowej pisałem nieco w poprzednich latach, teraz skupię się na obiektach architektonicznych.
Plenerowe drogi krzyżowe są w krajach Korony Świętego Wacława bardzo popularne. Są to na ogół obiekty skromniejsze od naszych kalwaryj takich jak Kalwaria Zebrzydowska, czy Kalwaria Pacławska. Składają się zasadniczo z czternastu niewielkich kapliczek z malarskimi lub rzeźbiarskimi przedstawieniami stacji Drogi Krzyżowej. Powstają od XVII wieku do dnia dzisiejszego z przerwą na komunizm. W czasie komunizmu nie tylko nie powstawały nowe, ale większość starych uległa dewastacji. Zazwyczaj pozostały puste kapliczki, wizerunki natomiast zostały zniszczone. Po odzyskaniu wolności wiele z nich zostało odnowionych, często w bardzo interesujący sposób polegający na umieszczeniu w starych kapliczkach nowoczesnych obrazów pędzli współczesnych artystów czeskich. Głównie takie obiekty będę tu prezentował, pojawi się także kilka nowopowstałych. Wszystkie omówione w tym cyklu obiekty są pod opieką i nadzorem miejscowych parafij rzymskokatolickich.
Droga krzyżowa w miejscowości Svatá Maří na Prachaticku przebiega 1,5 km na północny wschód od wsi na Mařskim vrchu, poniżej wieży widokowej.
Droga krzyżowa znajduje się na szczycie Marške vrch i prowadzi około stu metrów ścieżką do kaplicy św. Wacława. Po obu stronach ścieżki stoi czternaście przystanków, kamienne filary podtrzymują kamienną kaplicę z niszą z wizerunkiem pasji.
Z inicjatywy proboszcza i archiwisty Františka Teplégo w 1935 roku na szczycie Mařského vrchu zbudowano 12-metrową wieżę widokową, a poniżej kaplicę św. Wacława. Obydwa budynki zostały zbudowane według projektu Ludvíka Krejsy ze Štítkova. Uroczyste otwarcie i poświęcenie odbyło się 24 maja 1936 roku. W tym samym czasie co kaplica została zbudowana i poświęcona Droga krzyżowa.
W 2004 roku przeprowadzono rekonstrukcję wieży widokowej.
Po względnym sukcesie mojego zeszłorocznego projektu Madonny niezwykłe, postanowiłem tworzyć kolejne, podobne projekty w ramach niniejszego blogu. W listopadzie prowadzę cykl poświęcony kompozycjom rekwialnym, który z roku na rok będzie rozbudowywany, a teraz, w Wielkim Poście chciałbym zaprezentować kilkanaście niezwyklych dróg krzyżowych. Na wstępie mała uwaga dotycząca pisowni. Będę pisał „Droga Krzyżowa” mając na myśli nabożeństwo i „droga krzyżowa” mając na myśli dzieło sztuki. O nabożeństwach Drogi Krzyżowej pisałem nieco w poprzednich latach, teraz skupię się na obiektach architektonicznych.
Plenerowe drogi krzyżowe są w krajach Korony Świętego Wacława bardzo popularne. Są to na ogół obiekty skromniejsze od naszych kalwaryj takich jak Kalwaria Zebrzydowska, czy Kalwaria Pacławska. Składają się zasadniczo z czternastu niewielkich kapliczek z malarskimi lub rzeźbiarskimi przedstawieniami stacji Drogi Krzyżowej. Powstają od XVII wieku do dnia dzisiejszego z przerwą na komunizm. W czasie komunizmu nie tylko nie powstawały nowe, ale większość starych uległa dewastacji. Zazwyczaj pozostały puste kapliczki, wizerunki natomiast zostały zniszczone. Po odzyskaniu wolności wiele z nich zostało odnowionych, często w bardzo interesujący sposób polegający na umieszczeniu w starych kapliczkach nowoczesnych obrazów pędzli współczesnych artystów czeskich. Głównie takie obiekty będę tu prezentował, pojawi się także kilka nowopowstałych. Wszystkie omówione w tym cyklu obiekty są pod opieką i nadzorem miejscowych parafij rzymskokatolickich.
Droga krzyżowa w Jesenicach w powiecie Sedlčansk w powiecie Příbram w kraju środkowoczeskim prowadzi od wsi Kościół Świętej Trójcy w kierunku północnym na łagodne wzniesienie z widokiem.
Droga krzyżowa powstała w 1836 roku. Składa się z kamiennych krzyży z obrazami osadzonymi w niszach pośrodku. Ich liczba to nietypowo 17 zamiast zwyczajowych 14 – sceny przedstawiają nie tylko wędrówkę Chrystusa na Kalwarię i Jego ukrzyżowanie, ale także Jego zmartwychwstanie. W 1913 roku dokonano naprawy krzyży. W związku z drogą krzyżową wspominany jest proboszcz Antonín Lego (1839-1901).
Renowacja ścieżki miała miejsce w 2004 roku. Propozycje obrazków do dekoracji krzyży z motywem ostatniej drogi Jezusa Chrystusa przygotowały dzieci ze szkoły podstawowej w Jesenicach, a Zdeněk Šťovíček z Sedlčan namalował je farbami olejnymi na miedzianej płycie . Kamienny rzeźbiarz Josef Skalický wykonał własne kamienne krzyże. Pozostałości uszkodzonych krzyży wkopano w ziemię pod pierwszym krzyżem ścieżki. Krzyże są zaimpregnowane utwardzaczem i zabezpieczone przed działaniem czynników atmosferycznych i promieniowaniem. Droga Krzyżowa została nowo konsekrowana przez franciszkanina Jeronýma Jurkę 12 września 2004 roku.
Ścieżkę uzupełnia ścieżka dydaktyczna „Do Jesenickéj Kalwarii” z tablicami informacyjnymi.
Po względnym sukcesie mojego zeszłorocznego projektu Madonny niezwykłe, postanowiłem tworzyć kolejne, podobne projekty w ramach niniejszego blogu. W listopadzie prowadzę cykl poświęcony kompozycjom rekwialnym, który z roku na rok będzie rozbudowywany, a teraz, w Wielkim Poście chciałbym zaprezentować kilkanaście niezwyklych dróg krzyżowych. Na wstępie mała uwaga dotycząca pisowni. Będę pisał „Droga Krzyżowa” mając na myśli nabożeństwo i „droga krzyżowa” mając na myśli dzieło sztuki. O nabożeństwach Drogi Krzyżowej pisałem nieco w poprzednich latach, teraz skupię się na obiektach architektonicznych.
Plenerowe drogi krzyżowe są w krajach Korony Świętego Wacława bardzo popularne. Są to na ogół obiekty skromniejsze od naszych kalwaryj takich jak Kalwaria Zebrzydowska, czy Kalwaria Pacławska. Składają się zasadniczo z czternastu niewielkich kapliczek z malarskimi lub rzeźbiarskimi przedstawieniami stacji Drogi Krzyżowej. Powstają od XVII wieku do dnia dzisiejszego z przerwą na komunizm. W czasie komunizmu nie tylko nie powstawały nowe, ale większość starych uległa dewastacji. Zazwyczaj pozostały puste kapliczki, wizerunki natomiast zostały zniszczone. Po odzyskaniu wolności wiele z nich zostało odnowionych, często w bardzo interesujący sposób polegający na umieszczeniu w starych kapliczkach nowoczesnych obrazów pędzli współczesnych artystów czeskich. Głównie takie obiekty będę tu prezentował, pojawi się także kilka nowopowstałych. Wszystkie omówione w tym cyklu obiekty są pod opieką i nadzorem miejscowych parafij rzymskokatolickich.
Droga krzyżowa w Počepicach w regionie Příbram prowadzi około 1 km od centrum wsi na północny wschód do wzgórza Radešín.
Droga krzyżowa powstała w latach 1861–1887 za namową proboszcza parafii Počepi Antonína Kacerovskégo. Tworzy go czternaście kamiennych krzyży ustawionych wzdłuż drogi prowadzącej z kościoła św. Jana Chrzciciela na pobliskie wzgórze Radešín do miejsc zwanych Kalwarią. W 2001 roku przy wsparciu Fundacji Mecenat Sedlčansko i Związku Gmin Sedlčansko został wyremontowany, a następnie ponownie poświęcony. W tym samym czasie dzieci ze Szkoły Podstawowej Link w Sedlčanach ozdobiły pojedyncze krzyże z motywami ukrzyżowania namalowanymi na szkle.
Po względnym sukcesie mojego zeszłorocznego projektu Madonny niezwykłe, postanowiłem tworzyć kolejne, podobne projekty w ramach niniejszego blogu. W listopadzie prowadzę cykl poświęcony kompozycjom rekwialnym, który z roku na rok będzie rozbudowywany, a teraz, w Wielkim Poście chciałbym zaprezentować kilkanaście niezwyklych dróg krzyżowych. Na wstępie mała uwaga dotycząca pisowni. Będę pisał „Droga Krzyżowa” mając na myśli nabożeństwo i „droga krzyżowa” mając na myśli dzieło sztuki. O nabożeństwach Drogi Krzyżowej pisałem nieco w poprzednich latach, teraz skupię się na obiektach architektonicznych.
Plenerowe drogi krzyżowe są w krajach Korony Świętego Wacława bardzo popularne. Są to na ogół obiekty skromniejsze od naszych kalwaryj takich jak Kalwaria Zebrzydowska, czy Kalwaria Pacławska. Składają się zasadniczo z czternastu niewielkich kapliczek z malarskimi lub rzeźbiarskimi przedstawieniami stacji Drogi Krzyżowej. Powstają od XVII wieku do dnia dzisiejszego z przerwą na komunizm. W czasie komunizmu nie tylko nie powstawały nowe, ale większość starych uległa dewastacji. Zazwyczaj pozostały puste kapliczki, wizerunki natomiast zostały zniszczone. Po odzyskaniu wolności wiele z nich zostało odnowionych, często w bardzo interesujący sposób polegający na umieszczeniu w starych kapliczkach nowoczesnych obrazów pędzli współczesnych artystów czeskich. Głównie takie obiekty będę tu prezentował, pojawi się także kilka nowopowstałych. Wszystkie omówione w tym cyklu obiekty są pod opieką i nadzorem miejscowych parafij rzymskokatolickich.
Droga krzyżowa w Petrovicach w regionie Příbram prowadzi od kaplicy św. Anny koło Kuníčka do kaplicy w Kuní w Petrovicach koło Sedlčana, powiat Příbram.
Dwukilometrowa droga krzyżowa z Kuní na Kuníček w Petrovicach powstała w 2000 roku. Poszczególne przystanki z motywami ostatniej podróży Jezusa Chrystusa są wyryte w lokalnych granitowych kamieniach. Ich autorem jest rzeźbiarz akademicki Ivar Kodym ze wsi Jalovčí. Droga Krzyżowa została konsekrowana w 2000 roku. Miejscowi mieszkańcy zainicjowali Drogę Krzyżową i przyczynili się do jej budowy.
Ścieżka jest częścią ścieżki edukacyjnej Petrovicko. za wikipedią
Po względnym sukcesie mojego zeszłorocznego projektu Madonny niezwykłe, postanowiłem tworzyć kolejne, podobne projekty w ramach niniejszego blogu. W listopadzie prowadzę cykl poświęcony kompozycjom rekwialnym, który z roku na rok będzie rozbudowywany, a teraz, w Wielkim Poście chciałbym zaprezentować kilkanaście niezwyklych dróg krzyżowych. Na wstępie mała uwaga dotycząca pisowni. Będę pisał „Droga Krzyżowa” mając na myśli nabożeństwo i „droga krzyżowa” mając na myśli dzieło sztuki. O nabożeństwach Drogi Krzyżowej pisałem nieco w poprzednich latach, teraz skupię się na obiektach architektonicznych.
Plenerowe drogi krzyżowe są w krajach Korony Świętego Wacława bardzo popularne. Są to na ogół obiekty skromniejsze od naszych kalwaryj takich jak Kalwaria Zebrzydowska, czy Kalwaria Pacławska. Składają się zasadniczo z czternastu niewielkich kapliczek z malarskimi lub rzeźbiarskimi przedstawieniami stacji Drogi Krzyżowej. Powstają od XVII wieku do dnia dzisiejszego z przerwą na komunizm. W czasie komunizmu nie tylko nie powstawały nowe, ale większość starych uległa dewastacji. Zazwyczaj pozostały puste kapliczki, wizerunki natomiast zostały zniszczone. Po odzyskaniu wolności wiele z nich zostało odnowionych, często w bardzo interesujący sposób polegający na umieszczeniu w starych kapliczkach nowoczesnych obrazów pędzli współczesnych artystów czeskich. Głównie takie obiekty będę tu prezentował, pojawi się także kilka nowopowstałych. Wszystkie omówione w tym cyklu obiekty są pod opieką i nadzorem miejscowych parafij rzymskokatolickich.
Droga Krzyżowa na Lomcu w Libějovicach na Strakonicku znajduje się w pobliżu miejsca pielgrzymkowego Lomec z kościołem Imienia Najświętszej Marii Panny.
Droga krzyżowa powstała w 2005 roku jako upamiętnienie księdza Františka Hobizala. Składa się z czternastu stacji w formie drewnianych słupów z kaplicą z obrazem na szczycie, które wyznaczają drogę w dół wzgórza od kościoła do cmentarza leśnego. Projekt budowy ścieżki wsparły gminy Libějovice, Malovice i stowarzyszenie obywatelskie Mája – Tvořivé Chelčice.Rysunki wykonała Iva Vavruškova z Chelčic a oprawę graficzną Mgr. Kláře Kavanová Mušková. Leśna Droga Krzyżowa została konsekrowana w pierwszą sobotę czerwca 2005 roku przez ks. prof. Karela Skalickiego.
Po względnym sukcesie mojego zeszłorocznego projektu Madonny niezwykłe, postanowiłem tworzyć kolejne, podobne projekty w ramach niniejszego blogu. W listopadzie prowadzę cykl poświęcony kompozycjom rekwialnym, który z roku na rok będzie rozbudowywany, a teraz, w Wielkim Poście chciałbym zaprezentować kilkanaście niezwyklych dróg krzyżowych. Na wstępie mała uwaga dotycząca pisowni. Będę pisał „Droga Krzyżowa” mając na myśli nabożeństwoi „droga krzyżowa” mając na myśli dzieło sztuki. O nabożeństwach Drogi Krzyżowej pisałem nieco w poprzednich latach, teraz skupię się na obiektach architektonicznych.
Plenerowe drogi krzyżowe są w krajach Korony Świętego Wacława bardzo popularne. Są to na ogół obiekty skromniejsze od naszych kalwaryj takich jak Kalwaria Zebrzydowska, czy Kalwaria Pacławska. Składają się zasadniczo zczternastu niewielkich kapliczek z malarskimi lub rzeżbiarskimi przedstawieniami stacji Drogi Krzyżowej. Powstają od XVII wieku do dnia dzisiejszego z przerwą na komunizm. W czasie komunizmu nie tylko nie powstawały nowe, ale większość starych uległa dewastacji. Zazwyczaj pozostały puste kapliczki, wizerunki natomiast zostały zniszczone. po odzyskaniu wolności wiele z nich zostało odnowionych, często w bardzo interesujący sposób polegający na umieszczeniu w starych kapliczkach nowoczesnych obrazów pędzli współczesnych artystów czeskich. Głównie takie obiekty będę tu prezentował, pojawi się także kilka nowopowstałych. Wszystkie omówione w tym cyklu obiekty są pod opieką i nadzorem miejscowych parafij rzymskokatolickich.
Odrestaurowana droga krzyżowa w Lobendavie na wzgórzu Jáchym w Šluknovskim Víběžku znajduje się około dwóch kilometrów na północny wschód od wsi. Prowadziła wokół kaplicy św. Jáchyma, razem z którą jest chroniona jako nieruchomy zabytek kultury Republiki Czeskiej.
Źródła zazwyczaj podają, że ta droga krzyżowa została zbudowana jako czternasta na cyplu Szluknowskim. Miała zostać zbudowana w 1914 roku wokół kaplicy św. Jáchyma na szczycie wzgórza Jáchym (Joachimsberg). Jest to prawdopodobnie pomyłka, gdyż zarówno droga krzyżowa, jak i pierwotna kaplica św. Jakuba widnieją na planie katastru stajennego, a zatem musiały powstać przed 1843 rokiem. Ścieżka składała się z 13 stacji w historyzującym stylu, kaplicy Grobu Świętego i kaplicy Kalwarii. W piętnastej kolumnie przystanku znajdowała się nieznana scena, prawdopodobnie modlitwa w Ogrodzie Getsemani. Dewastacja drogi krzyżowej następowała stopniowo od lat 60. XX wieku. Jej właściciel – Lasy Republiki Czeskiej – zlecił renowację w latach 2016-2017. Powstało trzynaście nowych stacji z piaskowca, sceny namalował malarz i grafik Dimitrij Plyonkin. Lesy ČR odrestaurowały także kaplicę Ukrzyżowania, ale z niej utworzono kaplicę Grobu Świętego – zachowały się jedynie fundamenty pierwotnej kaplicy Grobu Świętego, które zachowały się oraz lapidarium zachowanych stacji pierwotnych stacji Grobu Świętego. z nich powstał Krzyż. Renowacja kosztowała około miliona koron. W dniu 26 maja 2018 r. odnowioną Drogę Krzyżową pobłogosławił Martin Davidek, Wikariusz Generalny Litomeric.
U podnóża wzgórza Jáchym znajdowało się wyjątkowe miejsce medytacji. Siedem stacji przedstawiało Siedem Boleści Najświętszej Marii Panny (np. Dziewica Maryja ucieka z Dzieciątkiem Jezus do Egiptu, Dziewica Maryja jest obecna przy ukrzyżowaniu i śmierci Jezusa). Stacje prawdopodobnie miały formę obrazów malowanych na drewnie i mocowanych do słupów. Ocalał jedynie korpus siedmiu granitowych ławek.
. Według legendy kaplica św. Jáchyma została zbudowana w miejscu, w którym mieszkał pustelnik Jáchym. Pierwotna drewniana budowla pochodzi najpóźniej z drugiej połowy XVIII wieku. Po pożarze w 1914 r. na tym miejscu wybudowano nową secesyjną kaplicę na rzucie prostokąta z absydą. Na fasadzie przedstawiony jest święty Jáchym. Budynek został ograbiony i zniszczony po II wojnie światowej.
W Lobendavie jest jeszcze jedna droga krzyżowa – na Anenský vrch. Niebieski szlak turystyczny prowadzi z Lobendavy do kościoła Nawiedzenia Najświętszej Marii Panny, w przeciwnym kierunku do zamku w Lipovej. U podnóża wzgórza Jáchym, we wsi Liščí, znajduje się pomnik ofiar I wojny światowej, a także tors kaplicy Niepokalanej Dziewicy Marii. Za wikipedią
Dla mnie to jedna z najciekawszych dróg krzyżowych w tym cyklu. Obrazy są przejmujące, a postacie kobiece wygląają kobieco. Sporo też wymownej symboliki: czaszki, postać śmierci, bose stopy, suche drzewo, gwiazda…