Niezwykłe drogi krzyżowe – Bruntál

Po względnym sukcesie mojego zeszłorocznego projektu Madonny niezwykłe, postanowiłem tworzyć kolejne, podobne projekty w ramach niniejszego blogu. W listopadzie prowadzę cykl poświęcony kompozycjom rekwialnym, który z roku na rok będzie rozbudowywany, a teraz, w Wielkim Poście chciałbym zaprezentować kilkanaście niezwyklych dróg krzyżowych. Na wstępie mała uwaga dotycząca pisowni. Będę pisał „Droga Krzyżowa” mając na myśli nabożeństwoi „droga krzyżowa” mając na myśli dzieło sztuki. O nabożeństwach Drogi Krzyżowej pisałem nieco w poprzednich latach, teraz skupię się na obiektach architektonicznych.

Plenerowe drogi krzyżowe są w krajach Korony Świętego Wacława bardzo popularne. Są to na ogół obiekty skromniejsze od naszych kalwaryj takich jak Kalwaria Zebrzydowska, czy Kalwaria Pacławska. Składają się zasadniczo zczternastu niewielkich kapliczek z malarskimi lub rzeżbiarskimi przedstawieniami stacji Drogi Krzyżowej. Powstają od XVII wieku do dnia dzisiejszego z przerwą na komunizm. W czasie komunizmu nie tylko nie powstawały nowe, ale większość starych uległa dewastacji. Zazwyczaj pozostały puste kapliczki, wizerunki natomiast zostały zniszczone. po odzyskaniu wolności wiele z nich zostało odnowionych, często w bardzo interesujący sposób polegający na umieszczeniu w starych kapliczkach nowoczesnych obrazów pędzli współczesnych artystów czeskich. Głównie takie obiekty będę tu prezentował, pojawi się także kilka nowopowstałych. Wszystkie omówione w tym cyklu obiekty są pod opieką i nadzorem miejscowych parafij rzymskokatolickich.

Droga Krzyżowa w Bruntálu znajduje się na Uhlířskim vrchu, około 2,5 km na południowy zachód od centrum miasta.

Droga Krzyżowa na Uhlířskim vrchu przy drodze dojazdowej do kościoła Matki Bożej Wspomożycielki składa się z czternastu stacji wykonanych w 2001 roku przez Františka Nedomlela, artystycznego rzeźbiarza z Bruntálu. Cokoły wykonane są z różnych rodzajów skał z okolicy, drewniane rzeźby przedstawiające sceny z wędrówki Chrystusa na Golgotę wykonane są z różnych gatunków drewna występującego w Niskim Jesioniku. Na frontach bloków umieszczono marmurowe płyty z napisem darczyńcy przystanku z zapowiadanej kolekcji. W dniu 13 października 2007 roku odbyło się uroczyste poświęcenie całej Drogi Krzyżowej.


Oryginalna Droga Krzyżowa została zbudowana wzdłuż górnej części promenady w 1916 roku. Składała się z 14 stojaków z wizerunkami Drogi Krzyżowej, namalowanymi przez malarza Franza Templera według projektów Gebhardta Fugela z Monachium. Przystanki trwały krótko, po II wojnie światowej usunięto torsy poszczególnych przystanków.

W 1653 roku na szczycie zbudowano drewnianą kaplicę pielgrzymkową. W 1758 roku otwarto tu kościół pielgrzymkowy pod wezwaniem Najświętszej Maryi Panny Wspomożycielki Wiernych. Na przestrzeni lat kościół był kilkakrotnie niszczony przez pioruny i wielokrotnie był odnawiany. Obok kościoła stała plebania, zajazd i marmurowy krzyż.

Aleja Lipowa jest czterorzędowa i zasadzona została w latach 1766 – 1770 po wybudowaniu nowego kościoła pielgrzymkowego. Założył go wolny pan Komtur von Riedheim. Aleja składa się z alei głównej o szerokości 12 metrów i dwóch alejek bocznych o szerokości 4 metrów. W latach 1885 – 1889 z inicjatywy stowarzyszenia upiększającego w Bruntálu obsadzono lipami z Kobylí rybník tzw. „ścieżkę promenadową”.

W 1973 roku drzewa przy alei uznano za pomnik. Cały teren, łącznie z aleją lipową, jest zabytkiem kultury Republiki Czeskiej. Za wikipedią

Niezwykłe drogi krzyżowe – Bílovec

Po względnym sukcesie mojego zeszłorocznego projektu Madonny niezwykłe, postanowiłem tworzyć kolejne, podobne projekty w ramach niniejszego blogu. W listopadzie prowadzę cykl poświęcony kompozycjom rekwialnym, który z roku na rok będzie rozbudowywany, a teraz, w Wielkim Poście chciałbym zaprezentować kilkanaście niezwyklych dróg krzyżowych. Na wstępie mała uwaga dotycząca pisowni. Będę pisał „Droga Krzyżowa” mając na myśli nabożeństwoi „droga krzyżowa” mając na myśli dzieło sztuki. O nabożeństwach Drogi Krzyżowej pisałem nieco w poprzednich latach, teraz skupię się na obiektach architektonicznych.

Plenerowe drogi krzyżowe są w krajach Korony Świętego Wacława bardzo popularne. Są to na ogół obiekty skromniejsze od naszych kalwaryj takich jak Kalwaria Zebrzydowska, czy Kalwaria Pacławska. Składają się zasadniczo zczternastu niewielkich kapliczek z malarskimi lub rzeżbiarskimi przedstawieniami stacji Drogi Krzyżowej. Powstają od XVII wieku do dnia dzisiejszego z przerwą na komunizm. W czasie komunizmu nie tylko nie powstawały nowe, ale większość starych uległa dewastacji. Zazwyczaj pozostały puste kapliczki, wizerunki natomiast zostały zniszczone. po odzyskaniu wolności wiele z nich zostało odnowionych, często w bardzo interesujący sposób polegający na umieszczeniu w starych kapliczkach nowoczesnych obrazów pędzli współczesnych artystów czeskich. Głównie takie obiekty będę tu prezentował, pojawi się także kilka nowopowstałych. Wszystkie omówione w tym cyklu obiekty są pod opieką i nadzorem miejscowych parafij rzymskokatolickich.

Droga Krzyżowa w Bílovcu w powiecie Nový Jičín znajduje się na południowy zachód od miasta Bílovec i niedaleko wsi Bílov. Trasa rozpoczyna się w Bílovcu i prowadzi częścią ścieżki dydaktycznej Hubleska przez potok Hubleska, obok zbiornika wodnego Hubleska, przez potok Jablůňka do Bílova. Geograficznie szlak znajduje się także na terenie województwa morawsko-śląskiego, Wysoczyzny Těškovickiej (część pasma górskiego Vítkovská vrchovina w Niskim Jesioniku) i parku przyrody Oderské vrchy.

Droga Krzyżowa została otwarta w Wielki Piątek 30 marca 2018 r. i poświęcona o godz. 10.00 przez dziekana Lumira Tkáča. Brał także udział w wyborze zwycięskiej propozycji i miejsc ich umieszczenia. Pierwsza Droga Krzyżowa XXI wieku w województwie morawsko-śląskim i trzecia w regionie ma długość 1300 metrów.

W 2017 roku miasto Bílovec przeznaczyło na jego budowę 700 000 koron. Jednocześnie zmodyfikowano otoczenie i stworzono strefy wypoczynku.

Inicjatorem budowy Drogi Krzyżowej był ówczesny burmistrz miasta Paweł Mrva. Autorami stacji są architekci z Bílovca Tereza Hozová i David Grabec, którzy do swojej konstrukcji wybrali metal w połączeniu z betonem i dodatkowo drewnem. Każda ze stacji składa się z sylwetki lub pary sylwetek wykonanych z blachy stalowej, a okazjonalnie także krzyża, będącego głównym symbolem Drogi Krzyżowej. Przystanków jest piętnaście – ostatni symbolizuje nadzieję i wiarę chrześcijan w zmartwychwstanie. Za Wikipedią.

Niezwykłe drogi krzyżowe – Kamenice nad Lipou

Po względnym sukcesie mojego zeszłorocznego projektu Madonny niezwykłe, postanowiłem tworzyć kolejne, podobne projekty w ramach niniejszego blogu. W listopadzie prowadzę cykl poświęcony kompozycjom rekwialnym, który z roku na rok będzie rozbudowywany, a teraz, w Wielkim Poście chciałbym zaprezentować kilkanaście niezwyklych dróg krzyżowych. Na wstępie mała uwaga dotycząca pisowni. Będę pisał „Droga Krzyżowa” mając na myśli nabożeństwoi „droga krzyżowa” mając na myśli dzieło sztuki. O nabożeństwach Drogi Krzyżowej pisałem nieco w poprzednich latach, teraz skupię się na obiektach architektonicznych.

Plenerowe drogi krzyżowe są w krajach Korony Świętego Wacława bardzo popularne. Są to na ogół obiekty skromniejsze od naszych kalwaryj takich jak Kalwaria Zebrzydowska, czy Kalwaria Pacławska. Składają się zasadniczo zczternastu niewielkich kapliczek z malarskimi lub rzeżbiarskimi przedstawieniami stacji Drogi Krzyżowej. Powstają od XVII wieku do dnia dzisiejszego z przerwą na komunizm. W czasie komunizmu nie tylko nie powstawały nowe, ale większość starych uległa dewastacji. Zazwyczaj pozostały puste kapliczki, wizerunki natomiast zostały zniszczone. po odzyskaniu wolności wiele z nich zostało odnowionych, często w bardzo interesujący sposób polegający na umieszczeniu w starych kapliczkach nowoczesnych obrazów pędzli współczesnych artystów czeskich. Głównie takie obiekty będę tu prezentował, pojawi się także kilka nowopowstałych. Wszystkie omówione w tym cyklu obiekty są pod opieką i nadzorem miejscowych parafij rzymskokatolickich.

Droga krzyżowa w Kamenicach nad Lipou w regionie Pelhřimov znajduje się na wzgórzu Bradlo, około 1,3 km na południe od centrum miasta, w drodze na cmentarz.

Droga Krzyżowa pierwotnie prowadziła na wzgórze Kalvárie (Melíšek), około 700 metrów na wschód od centrum miasta. Został zbudowany w 1765 roku przez kamieniarza Martina Broža z Jindřichova Hradec na zlecenie hrabiny Marii Teresy z Golčů. Tworzyło go piętnaście kamiennych pomników znajdujących się wzdłuż drogi z Zámeckiego Rybnika.

Po zniesieniu kaplicy na Kalwarii w 1806 roku Drogę Krzyżową przeniesiono na wzgórze Bradlo. Stare obrazy przemalowano w 1824 r. i zastąpiono nowymi w 1841 r.

Droga krzyżowa została zrekonstruowana w latach 1991-1993 przez rzeźbiarza akademickiego Krnínskiego, przystanki uzupełniają sceny wykonane techniką emalii – emalią przez malarza Romana Brichcína. Za Wikipedią

Niezwykłe drogi krzyżowe – Stanovice

Droga Krzyżowa XXI wieku przebiega w pobliżu wsi Stanovice, dwa kilometry na zachód od barokowego kompleksu w Kuksie. Zespół rzeźb nosi tytuł „Historia ludzkiego cierpienia i nadziei”.


Obecna Droga Krzyżowa nawiązuje do pierwotnej Drogi Krzyżowej zbudowanej w latach 1725-1735 przez jezuitów z Žireča na podstawie porozumienia z hrabią Šporkiem w sprawie wymiany gruntów. Miała dziewięć scen: 1. Wysłanie, 2. Pożegnanie z uczniami, 3. Góra Oliwna, 4. Niewola, 5. Biczowanie, 6. Ukoronowanie cierniem, 7. Niesienie krzyża, 8. Przybicie do krzyża, 9. Ukrzyżowanie (= Kalwaria) ). Pierwotna ścieżka miała długość około 620 m i prowadziła od ostrego zakrętu drogi pomiędzy Žirší i Stanovicami do kaplicy Wniebowstąpienia św. Krzyże (Kreutz Kirch). Kaplicę zbudowano w latach 1729–1730, a jej fundamenty zachowały się do dziś. Droga Krzyżowa zniknęła w ciągu XX w. poprzez wyburzenie pozostałych przystanków widocznych jeszcze na wojskowej mapie lotniczej z 1936 r. i zaoranie polnej drogi aleją gruszkową. Mapa zaznaczona jest na mapie I. mapy wojskowej oraz na mapie majątku fundacyjnego Choustníkovo Hradiště (1754).

W 2000 roku mgr. Jiří Kaše, jeden z znawców twórczości Braunawskazał na możliwość nawiązania do pierwotnego projektu. Droga Krzyżowa powstała z inicjatywy rzeźbiarza akademickiego Vladimíra Preclíka, który w 2004 roku założył stowarzyszenie obywatelskie Droga Krzyżowa i zaprosił do współpracy 15 czeskich rzeźbiarzy trzech pokoleń z doświadczeniem w kamieniarstwie i bliskimi związkami z Czechami Wschodnimi. Byli to: Vojtěch Adamec, Václav Fial, Stanislav Hanzík, Jan Hendrych, Ellen Jilemnicka, Ivan Jilemnický, Jiří Kačer, Daniel Klos, Jan Koblasa, Mario Kotrba, Jiří Marek, Čestmír Mudruňka, Jaromíra Němcová i Michal Šarš

Rzeźby powstawały przez cztery lata, a materiałem do ich wykonania był hořicki piaskowiec. Część z nich powstała bezpośrednio w kamieniołomie, część w pracowniach. Rzeźbiarz Preclík nie dożył otwarcia drogi i nie doczekał się nawet swojej rzeźby Katedra Modlitwy, która została zrealizowana po jego śmierci, według autorskiego modelu, wspólnie z rzeźbiarzem Zdenkiem Hejlem. Pozostała jednak refleksja autora na temat rzeźby, która jest jednocześnie credo tej Drogi Krzyżowej. W „sercu” Katedry Wstawiennictwa członkowie stowarzyszenia obywatelskiego umieścili specjalną skrzynkę ze stali nierdzewnej, w której znajdowała się replika pomnika Wsparcia Preclíka oraz tekst z przesłaniem dla przyszłych pokoleń o zamierzeniach projektu i nazwiskach wszystkich autorzy rzeźb.

Na niekonwencjonalną Drogę Krzyżową wybrano podnóże zalesionego zbocza nad linią kolejową Žirčí – Stanovice. Niektóre posągi stoją na skraju tarasu nad tym torem. Cały obszar ma długość około kilometra i jest łatwo dostępny z każdego miejsca. Znajduje się na trasie ścieżki dydaktycznej „Půjdem spolu do Betléma”, która prowadzi z Kuksu do Betlejem Brauna oraz na czerwonym szlaku turystycznym.

Przed budową drogi w latach 2005–2008 toczyły się spory i nieporozumienia co do planowanej trasy, która nie uwzględnia nieistniejących już stacji Drogi Krzyżowej. Jej przebieg przecina około 10 m na wschód od pomnika Krajobrazu Krzyża (Čestmír Mudruňka) i Poszukiwacza (Michal Šarše), bezpośrednio w tym miejscu nie ma żadnych informacji na ten temat. W 2008 roku zamierzony projekt został ostatecznie zatwierdzony i wdrożony. W dniu 4 października 2008 roku droga została uroczyście otwarta i poświęcona przez Biskupa Hradca Králové, Mons. ThLic. Dominik Duka O.P, późniejszego kardynała.

„Każdy z nas prowadzi w swoim życiu swoją Drogę Krzyżową. I nie możemy obejść się bez nadziei” — rzeźbiarz akademicki Vladimír Preclík

Zwiastowanie – Autor: Daniel Klose, *1973 „Anioły spadły na ziemię. Jeszcze nie nadszedł czas. Byli skamieniali. Jednak gdy się obudzą, zapalają skrzydła i odlatują, aby ogłosić nowinę.”

Chusta Weroniki – Autor: Stanislav Hanzík, *1931 „Weronika podeszła do Chrystusa, aby otrzeć Jego umęczoną twarz. Jej nagrodą był odcisk twarzy Cierpiącego.”

Cud wniebowstąpienia – Autor: Vojtěch Adamec, *1933 „Postać ukośnie wznosząca się wywołuje wrażenie lewitacji. Cud oderwania się od kamienia jest trudny. Wklęsłe i wypukłe kształty dematerializują rzeźbę.”


Cierniowa korona – Autorka: Ellen Jilemnická, *1946 „Stylizowana głowa Chrystusa z koroną cierniową o kubistycznych kształtach. Nie chce szokować, ale obudzić współczucie dla cierpiącego i empatię dla bliźniego”.

Katedra Błagania – Autor: Vladimír Preclík, 1929–2008 „Błaganie jest modlitwą. Modlimy się i mamy nadzieję, z oczami utkwionymi w niebie. Dlaczego do nieba? Niebo jest synonimem tajemnicy, wiary i nadziei”

święta Rodzina- Autor: Jan Koblasa, *1932 „Ojciec, matka i dziecko na kolanach w geście otwarcia – w chęci objęcia – na znak kryzysu. Na odwrotnej stronie rzeźby płaskorzeźba leżącego Chrystusa. Grobu Świętego.”

Światło w ciemności – Autor: Ivan Jilemnický, *1944 „Światło przechodzi pomiędzy dwoma kamiennymi pionami. Ostatnie chwile przed ciemnością, śmiercią i zmartwychwstaniem”.

Odkupienie – Autor: Jan Hendrych, *1936 „Wysoki trzon zwieńczony trzema głowami – symbolami różnorodności twarzy, ras, religii. Przedstawiają oblicze ludzkiego przeznaczenia – nawet w grzechu”.

Łza – Autor: Václav Fiala, *1955 „Łza jest symbolem płaczu, krzyż symbolem cierpienia, serce znakiem miłości. Symbole używane i nadużywane przez tysiąclecia.”

Pieta – Autor: Marius Kotrba, *1959 „Czasy i sposoby wyrażania się zmieniają, ale głęboki wpływ żałoby pozostaje. Podobnie jak radość w nadziei życia wiecznego”.

Krajobraz krzyża – Autor: Čestmír Mudrunka, *1935 „Narodziny – śmierć. Mamy swój krzyż. Wchodzimy w to. Ustalamy jego formę. Krajobraz pozostaje.”


Poszukiwacz – Autor: Michał Šarše, *1956 „Postać wrośnięta w siedzisko zamyka świat w sobie, pragnąc dotknąć jego tajemnic i odkryć sens ludzkiej egzystencji”.

Ból miłości – Autor: Jiří Marek, *1972 „Miłość życia w zamkniętym kręgu. Ale może zostać przecięta przez śmierć. Wtedy wielka miłość zamienia się w wielki ból. Kompozycja w kształcie krzyża przedstawia ostatnie spotkanie Jezusa Chrystusa z jego matką Marią i Marią Magdaleną.”

Brama Nadziei – Autor: Jaromíra Němcová, *1959 „Postacie złamały się w pasie i oparły się o siebie. Nie ma już między nimi napięcia, zwyciężyło wsparcie; przez bramę można także spojrzeć w bezkresne niebiosa”.


Obelisk – Autor: Jiří Kačer, *1952 „Symbol siły myśli i jej zdolności do stawiania oporu, wsparty wzajemną spójnością i stałością myślenia.”


„Droga Krzyżowa jest drogą nie tylko Chrystusa, ale każdego człowieka. Jest to idea apostoła Pawła, który przekształcił religię żydowską w chrześcijaństwo Europy. Krzyż to nie tylko sens chrześcijaństwa, to odkrycie sensu życia i jego najtrudniejszych momentów. „
— mgr. Dominik Duka za Wikipedią

Niezwykłe drogi krzyżowe – Byšičky koło Lázní Bělohrad

Po względnym sukcesie mojego zeszłorocznego projektu Madonny niezwykłe, postanowiłem tworzyć kolejne, podobne projekty w ramach niniejszego blogu. W listopadzie prowadzę cykl poświęcony kompozycjom rekwialnym, który z roku na rok będzie rozbudowywany, a teraz, w Wielkim Poście chciałbym zaprezentować kilkanaście niezwyklych dróg krzyżowych. Na wstępie mała uwaga dotycząca pisowni. Będę pisał „Droga Krzyżowa” mając na myśli nabożeństwoi „droga krzyżowa” mając na myśli dzieło sztuki. O nabożeństwach Drogi Krzyżowej pisałem nieco w poprzednich latach, teraz skupię się na obiektach architektonicznych.

Plenerowe drogi krzyżowe są w krajach Korony Świętego Wacława bardzo popularne. Są to na ogół obiekty skromniejsze od naszych kalwaryj takich jak Kalwaria Zebrzydowska, czy Kalwaria Pacławska. Składają się zasadniczo zczternastu niewielkich kapliczek z malarskimi lub rzeżbiarskimi przedstawieniami stacji Drogi Krzyżowej. Powstają od XVII wieku do dnia dzisiejszego z przerwą na komunizm. W czasie komunizmu nie tylko nie powstawały nowe, ale większość starych uległa dewastacji. Zazwyczaj pozostały puste kapliczki, wizerunki natomiast zostały zniszczone. po odzyskaniu wolności wiele z nich zostało odnowionych, często w bardzo interesujący sposób polegający na umieszczeniu w starych kapliczkach nowoczesnych obrazów pędzli współczesnych artystów czeskich. Głównie takie obiekty będę tu prezentował, pojawi się także kilka nowopowstałych. Wszystkie omówione w tym cyklu obiekty są pod opieką i nadzorem miejscowych parafij rzymskokatolickich.

Droga krzyżowa w Byšičkach koło Lázní Bělohrad znajduje się na wzgórzu Byšice w pobliżu kościoła św. Piotra i Pawła, który jest pozostałością po nieistniejącej już wsi Byšičky. Ścieżka zaczyna się przy kościele, schodzi w dół wzgórza, okrąża je i wraca na szczyt do kościoła.

Droga krzyżowa w Byšičkach powstała w latach 60. XIX w., kiedy to na własny koszt ufundował ją pustelnik Petr Regulatus, zwany Augustínkiem. Składała się z 14 kamiennych filarów z wizerunkiem pasji, umieszczonych w małej kaplicy na szczycie filaru. Do 1930 r. drogą regularnie odbywały się nabożeństwa.

Podczas II wojny światowej organizacja Hitlerjugend uprawiała tu sport i niszczyła okolicę. Po wojnie zespół popadał w ruinę, wyrywano poszczególne kolumny i niszczono kaplice. Pozostało jedynie 11 kolumn z piaskowca, a tylko trzy z nich miały małe kapliczki z obrazem pasyjnym i one również uległy znacznemu zniszczeniu.

W 1998 roku podjęto decyzję o przywróceniu Drogi Krzyżowej. W 2001 roku kaplice zostały oddane do blacharza, kolumny naprawił František Žoček z kamieniołomu w Lázně Bělohrad. Dodano nowe trzy posty. Miejscowy artysta i nauczyciel František Koubek namalował czternaście scen biblijnych. Wybraną techniką było malarstwo olejne połączone z rzeźbieniem w poliuretanie, całość pokryta jest folią z filtrem UV.

Odnowioną Drogę Krzyżową konsekrował w Wielki Piątek 29 marca 2002 roku biskup pomocniczy z Hradca Králové Josef Kajnek. Za Wikipedią

Niezwykłe drogi krzyżowe – Dobrá Voda koło Czeskich Budziejowic

Po względnym sukcesie mojego zeszłorocznego projektu Madonny niezwykłe, postanowiłem tworzyć kolejne, podobne projekty w ramach niniejszego blogu. W listopadzie prowadzę cykl poświęcony kompozycjom rekwialnym, który z roku na rok będzie rozbudowywany, a teraz, w Wielkim Poście chciałbym zaprezentować kilkanaście niezwyklych dróg krzyżowych. Na wstępie mała uwaga dotycząca pisowni. Będę pisał „Droga Krzyżowa” mając na myśli nabożeństwoi „droga krzyżowa” mając na myśli dzieło sztuki. O nabożeństwach Drogi Krzyżowej pisałem nieco w poprzednich latach, teraz skupię się na obiektach architektonicznych.

Plenerowe drogi krzyżowe są w krajach Korony Świętego Wacława bardzo popularne. Są to na ogół obiekty skromniejsze od naszych kalwaryj takich jak Kalwaria Zebrzydowska, czy Kalwaria Pacławska. Składają się zasadniczo zczternastu niewielkich kapliczek z malarskimi lub rzeżbiarskimi przedstawieniami stacji Drogi Krzyżowej. Powstają od XVII wieku do dnia dzisiejszego z przerwą na komunizm. W czasie komunizmu nie tylko nie powstawały nowe, ale większość starych uległa dewastacji. Zazwyczaj pozostały puste kapliczki, wizerunki natomiast zostały zniszczone. po odzyskaniu wolności wiele z nich zostało odnowionych, często w bardzo interesujący sposób polegający na umieszczeniu w starych kapliczkach nowoczesnych obrazów pędzli współczesnych artystów czeskich. Głównie takie obiekty będę tu prezentował, pojawi się także kilka nowopowstałych. Wszystkie omówione w tym cyklu obiekty są pod opieką i nadzorem miejscowych parafij rzymskokatolickich.

Droga krzyżowa w miejscowości Dobra Voda koło Czeskich Budziejowic znajduje się w centrum wsi, w sąsiedztwie kościoła Matki Bożej Bolesnej. Jest chroniona jako nieruchomy zabytek kultury Republiki Czeskiej.

Na drogę krzyżową składa się czternaście murowanych kaplic niszowych wybudowanych w latach 1837–1839. Prowadzi wokół kościoła Matki Bożej Bolesnej ulicami Miloše Zachar, Na stráni, Na Kopečku, Hornická i Požárníků do kaplicy Grobu Świętego, która stoi za kościołem. Malowidła ze scenami pasyjnymi w niszach były pierwotnie malowane na blaszanych panelach. Po raz pierwszy drogę odnowiono w 1880 r.

W 1996 roku Drogę Krzyżową wyremontowano i uzupełniono nowoczesnymi malowidłami autorstwa malarki akademickiej Renaty Štolbovej z Dobrej Vody. Za wikipedią

Niezwykłe drogi krzyżowe – Černý Důl

Po względnym sukcesie mojego zeszłorocznego projektu Madonny niezwykłe, postanowiłem tworzyć kolejne, podobne projekty w ramach niniejszego blogu. W listopadzie prowadzę cykl poświęcony kompozycjom rekwialnym, który z roku na rok będzie rozbudowywany, a teraz, w Wielkim Poście chciałbym zaprezentować kilkanaście niezwyklych dróg krzyżowych. Na wstępie mała uwaga dotycząca pisowni. Będę pisał „Droga Krzyżowa” mając na myśli nabożeństwoi „droga krzyżowa” mając na myśli dzieło sztuki. O nabożeństwach Drogi krzyżowej pisałem nieco w poprzednich latach, teraz skupię się na obiektach architektonicznych.

Plenerowe drogi krzyżowe są w krajach Korony Świętego Wacława bardzo popularne. Są to na ogół obiekty skromniejsze od naszych kalwaryj takich jak Kalwaria Zebrzydowska, czy Kalwaria Pacławska. Składają się zasadniczo zczternastu niewielkich kapliczek z malarskimi lub rzeżbiarskimi przedstawieniami stacji Drogi Krzyżowej. Powstają od XVII wieku do dnia dzisiejszego z przerwą na komunizm. W czasie komunizmu nie tylko nie powstawały nowe, ale większość starych uległa dewastacji. Zazwyczaj pozostały puste kapliczki, wizerunki natomiast zostały zniszczone. po odzyskaniu wolności wiele z nich zostało odnowionych, często w bardzo interesujący sposób polegający na umieszczeniu w starych kapliczkach nowoczesnych obrazów pędzli współczesnych artystów czeskich. Głównie takie obiekty będę tu prezentował, pojawi się także kilka nowopowstałych. Wszystkie omówione w tym cyklu obiekty są pod opieką i nadzorem miejscowych parafij rzymskokatolickich.

Droga krzyżowa w Černym Dole na Trutnowsku znajduje się we wsi niedaleko kościoła, przy murze nieczynnego cmentarza. Razem z kościołem jest chroniona jako nieruchomy zabytek kultury Republiki Czeskiej.

Droga Krzyżowa powstała w 1842 roku. Znajduje się w pobliżu kościoła św. Michała, przy murze cmentarnym. Składa się z czternastu kamiennych kaplic z wnęką na obraz pasyjny i dachu z rzymskim numerem stacyjnym.

Po II wojnie światowej obiekt popadł w ruinę. Niektóre kapliczki były rozproszone lub stały w nieładzie. Niemniej jednak zachowały się wszystkie kamienne elementy wszystkich kaplic. W 2011 roku z inicjatywy gminy wyremontowano stacje, a nowe obrazy pasyjne namalował kronikarz Vladimír Vít z Černeho Dolu. Wraz z kaplicami naprawiono zabytkowy mur oporowy, a wokół kościoła założono park.

Droga Krzyżowa została ponownie otwarta 29 września 2011 roku po czesko-niemieckiej Mszy św. celebrowanej przez księdza Josefa Rybářa. Za Wikipedią

Niezwykłe drogi krzyżowe – Horní Maršov

Po względnym sukcesie mojego zeszłorocznego projektu Madonny niezwykłe, postanowiłem tworzyć kolejne, podobne projekty w ramach niniejszego blogu. W listopadzie prowadze cykl poświęcony kompozycjom rekwialnym, który z roku na rok będzie rozbudowywany, a teraz, w Wielkim Poście chciałbym zaprezentować kilkanaście niezwyklych dróg krzyżowych. Na wstępie mała uwaga dotycząca pisowni. Będę pisał „Droga Krzyżowa” mając na myśli nabożeństwoi „droga krzyżowa” mając na myśli dzieło sztuki. O nabożeństwach Drogi krzyżowej pisałem nieco w poprzednich latach, teraz skupię się na obiektach architektonicznych.

Plenerowe drogi krzyżowe są w krajach Korony Świętego Wacława bardzo popularne. Są to na ogół obiekty skromniejsze od naszych kalwaryj takich jak Kalwaria Zebrzydowska, czy Kalwaria Pacławska. Składają się zasadniczo zczternastu niewielkich kapliczek z malarskimi lub rzeżbiarskimi przedstawieniami stacji Drogi Krzyżowej. Powstają od XVII wieku do dnia dzisiejszego z przerwą na komunizm. W czasie komunizmu nie tylko nie powstawały nowe, ale większość starych uległa dewastacji. Zazwyczaj pozostały puste kapliczki, wizerunki natomiast zostały zniszczone. po odzyskaniu wolności wiele z nich zostało odnowionych, często w bardzo interesujący sposób polegający na umieszczeniu w starych kapliczkach nowoczesnych obrazów pędzli współczesnych artystów czeskich. Głównie takie obiekty będę tu prezentował, pojawi się także kilka nowopowstałych.

Droga Krzyżowa w Temným Důle prowadzi ze wsi Temný Důl (część gminy Horní Maršov ) do Starej Góry we wschodnich Karkonoszach. Zaczyna się 200 metrów od centrum informacyjnego Veselý vylet (dawny klasztor do 1952 roku) i przebiega przez wieś Stará Hora, która jest jednym z najlepiej zachowanych zespołów architektury ludowej w Karkonoszach z wieloma oryginalnymi chatami górskimi.

Droga krzyżowa została zbudowana w 1854 roku. Składa się z czternastu kamiennych kaplic z malowidłami wzdłuż 680-metrowej, ostro wznoszącej się leśnej ścieżki. Ścieżka prowadzi obok kaplicy św. Anny , która jest jedną z najstarszych budowli sakralnych we wschodnich Karkonoszach. Została zbudowany przez Johana Benscha i jego żonę Elżbietę w 1752 roku. Ścieżka prowadzi do kaplicy, dalej na Starą Górę i kończy się przy studni, której woda ma podobno uzdrawiającą moc.

Podczas kataklizmu wiatrowego w 1966 r. zniszczeniu uległa droga krzyżowa, studnia i figura anioła przy stacji 14. W ciągu następnych kilku lat wandale zdewastowali kamienne stacje i wrzucili je do doliny. W 1985 roku grupa przyjaciół odnalazła i w ciągu dwóch weekendów zmontowała poszczególne części kaplic w ich pierwotnej formie. W latach 1999-2001 lokalni mieszkańcy oraz przyjaciele galerii i centrum informacyjnego Veselý vítě wyremontowali pierwotną kaplicę, drewniany krzyż, odrestaurowali poszczególne stacje Drogi Krzyżowej, kaplicę św. Anny i samą drogę. Odrestaurowano także studnię nad kaplicą na końcu drogi krzyżowej. Z posągu anioła przy studni pozostał jedynie cokół, jego gruzy zalegają przy studni.

Oryginalne malowanie kaplic nie zachowało się, nowe obrazy namalował praski artysta Aleš Lamr . Malowidła mają charakter abstrakcyjny i kolorowy, powstały w formie emaliowanych płyt, które w 2002 roku zostały na stałe wmurowane w kamienne stacje.

Co roku w niedzielę poprzedzającą dzień świętej Anny (26 lipca) odbywa się procesja do kaplicy na nabożeństwo Drogi Krzyżowej. Za Wikipedią

Maurice Duruflé – REQUIEM

Miałem już w tym roku nie tworzyć wpisów poświęconych Mszom Żałobnym, ale żołnierze strzelają, Pan Bóg kule nosi. Trafiłem na absolutną perełkę i muszę się nią podzielić. Najbardziej liturgiczna ze wszystkich kompozycyj, jakie w tym cyklu dotąd przedstawiłem, a to za sprawą zastąpienia orkiestry organami. Choć to polifonia w stylu charakterystycznym dla XX wieku, to słychać w niej wyraźną inspirację chorałem gregoriańskim.