Panie, zmiłuj się, Panie, zmiłuj się, Chryste, zmiłuj się, Chryste, zmiłuj się, Panie, zmiłuj się, Panie, zmiłuj się, Chryste, usłysz nas, Chryste, wysłuchaj nas, Synu Maryi, usłysz nas, Synu Maryi, wysłuchaj nas,
Ojcze Niebieski, który w Maryi masz córkę Twoją, zmiłuj się nad nami, Synu wiekuisty, który w Maryi masz Matkę Twoją, Duchu Święty, który w Maryi masz oblubienicę Twoją, Pełna chwały Trójco, która w Maryi masz służebnicę,
Maryjo, Matko Żywego Boga, módl się za nami, Maryjo, córko Niedostępnego Światła, Maryjo, nasze światło, Maryjo, nasza siostro, Maryjo, różdżko Jessego, Maryjo z rodu królów, Maryjo, najlepsze dzieło Boga, Maryjo niepokalana, Maryjo piękna cała, Maryjo, Dziewicza Matko, Maryjo cierpiąca wespół z Jezusem, Maryjo przeszyta mieczem, Maryjo pozbawiona pociechy, Maryjo stojąca pod krzyżem, Maryjo, oceanie goryczy, Maryjo radująca się wolą Bożą, Maryjo, Pani nasza, Maryjo, Królowo nasza, Maryjo jak słońce jasna, Maryjo jak księżyc piękna, Maryjo w koronie gwiazd dwunastu, Maryjo zasiadająca po prawicy Jezusa, Maryjo, słodyczy nasza, Maryjo, nasza nadziejo, Maryjo, chwało Jerozolimy, Maryjo, radości Izraela, Maryjo, chlubo naszego ludu,
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, przepuść nam, Panie, Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, wysłuchaj nas, Panie, Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, zmiłuj się nad nami.
V. Zdrowaś Maryjo, łaski pełna, Pan z Tobą. R. Błogosławionaś Ty między niewiastami.
Módlmy się: O Wszechmocny Boże, który widzisz, jak gorąco pragniemy, aby osłonił nas cień imienia Maryi, racz sprawić, błagamy Cię, abyśmy, ilekroć wezwiemy Jej w potrzebach naszych, mogli dostąpić łaski i przebaczenia ze świętych niebiosów Twoich, przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.
Modlitwa pochodzi z: John Henry Newman, Rozmyślania i modlitwy, Warszawa 1973; tłumaczenie: Zygmunt Kubiak
Pani wszystkich duchowych gór, podnieś nasze serca ciążące ku ziemi!
Matko o wzroku wewnętrznym znającym tajemnicę Krzyża,
Matko bolesnej miłości, z której głębi patrzysz na nas, Matko zwołująca nas na apel
ratuj wszystkich od bezwoli, bezmyślności, bezmiłości!
Królowo z Bizancjum, któraś konie zatrzymała w polskiej wiosce, Królowo Polski, która nosisz na Swej twarzy nasze rany, Królowo świata, która z macierzyńską miłością panujesz narodom, podniesioną głowę węża zdepcz!
Uproś Ojca o rajskie owoce na naszym drzewie krzyża!
Upros Syna o wino wesela z Kany, bo nam braknie!
Uproś Ducha Świętego, by zwycięsko przeniknął świat!
Po względnym sukcesie mojego zeszłorocznego projektu Madonny niezwykłe, postanowiłem tworzyć kolejne, podobne projekty w ramach niniejszego blogu. W listopadzie prowadzę cykl poświęcony kompozycjom rekwialnym, który z roku na rok będzie rozbudowywany, a teraz, w Wielkim Poście chciałbym zaprezentować kilkanaście niezwyklych dróg krzyżowych. Na wstępie mała uwaga dotycząca pisowni. Będę pisał „Droga Krzyżowa” mając na myśli nabożeństwo i „droga krzyżowa” mając na myśli dzieło sztuki. O nabożeństwach Drogi Krzyżowej pisałem nieco w poprzednich latach, teraz skupię się na obiektach architektonicznych.
Plenerowe drogi krzyżowe są w krajach Korony Świętego Wacława bardzo popularne. Są to na ogół obiekty skromniejsze od naszych kalwaryj takich jak Kalwaria Zebrzydowska, czy Kalwaria Pacławska. Składają się zasadniczo z czternastu niewielkich kapliczek z malarskimi lub rzeźbiarskimi przedstawieniami stacji Drogi Krzyżowej. Powstają od XVII wieku do dnia dzisiejszego z przerwą na komunizm. W czasie komunizmu nie tylko nie powstawały nowe, ale większość starych uległa dewastacji. Zazwyczaj pozostały puste kapliczki, wizerunki natomiast zostały zniszczone. Po odzyskaniu wolności wiele z nich zostało odnowionych, często w bardzo interesujący sposób polegający na umieszczeniu w starych kapliczkach nowoczesnych obrazów pędzli współczesnych artystów czeskich. Głównie takie obiekty będę tu prezentował, pojawi się także kilka nowopowstałych. Wszystkie omówione w tym cyklu obiekty są pod opieką i nadzorem miejscowych parafij rzymskokatolickich.
Droga krzyżowa w miejscowości Svatá Maří na Prachaticku przebiega 1,5 km na północny wschód od wsi na Mařskim vrchu, poniżej wieży widokowej.
Droga krzyżowa znajduje się na szczycie Marške vrch i prowadzi około stu metrów ścieżką do kaplicy św. Wacława. Po obu stronach ścieżki stoi czternaście przystanków, kamienne filary podtrzymują kamienną kaplicę z niszą z wizerunkiem pasji.
Z inicjatywy proboszcza i archiwisty Františka Teplégo w 1935 roku na szczycie Mařského vrchu zbudowano 12-metrową wieżę widokową, a poniżej kaplicę św. Wacława. Obydwa budynki zostały zbudowane według projektu Ludvíka Krejsy ze Štítkova. Uroczyste otwarcie i poświęcenie odbyło się 24 maja 1936 roku. W tym samym czasie co kaplica została zbudowana i poświęcona Droga krzyżowa.
W 2004 roku przeprowadzono rekonstrukcję wieży widokowej.
Po względnym sukcesie mojego zeszłorocznego projektu Madonny niezwykłe, postanowiłem tworzyć kolejne, podobne projekty w ramach niniejszego blogu. W listopadzie prowadzę cykl poświęcony kompozycjom rekwialnym, który z roku na rok będzie rozbudowywany, a teraz, w Wielkim Poście chciałbym zaprezentować kilkanaście niezwyklych dróg krzyżowych. Na wstępie mała uwaga dotycząca pisowni. Będę pisał „Droga Krzyżowa” mając na myśli nabożeństwo i „droga krzyżowa” mając na myśli dzieło sztuki. O nabożeństwach Drogi Krzyżowej pisałem nieco w poprzednich latach, teraz skupię się na obiektach architektonicznych.
Plenerowe drogi krzyżowe są w krajach Korony Świętego Wacława bardzo popularne. Są to na ogół obiekty skromniejsze od naszych kalwaryj takich jak Kalwaria Zebrzydowska, czy Kalwaria Pacławska. Składają się zasadniczo z czternastu niewielkich kapliczek z malarskimi lub rzeźbiarskimi przedstawieniami stacji Drogi Krzyżowej. Powstają od XVII wieku do dnia dzisiejszego z przerwą na komunizm. W czasie komunizmu nie tylko nie powstawały nowe, ale większość starych uległa dewastacji. Zazwyczaj pozostały puste kapliczki, wizerunki natomiast zostały zniszczone. Po odzyskaniu wolności wiele z nich zostało odnowionych, często w bardzo interesujący sposób polegający na umieszczeniu w starych kapliczkach nowoczesnych obrazów pędzli współczesnych artystów czeskich. Głównie takie obiekty będę tu prezentował, pojawi się także kilka nowopowstałych. Wszystkie omówione w tym cyklu obiekty są pod opieką i nadzorem miejscowych parafij rzymskokatolickich.
Droga krzyżowa w Jesenicach w powiecie Sedlčansk w powiecie Příbram w kraju środkowoczeskim prowadzi od wsi Kościół Świętej Trójcy w kierunku północnym na łagodne wzniesienie z widokiem.
Droga krzyżowa powstała w 1836 roku. Składa się z kamiennych krzyży z obrazami osadzonymi w niszach pośrodku. Ich liczba to nietypowo 17 zamiast zwyczajowych 14 – sceny przedstawiają nie tylko wędrówkę Chrystusa na Kalwarię i Jego ukrzyżowanie, ale także Jego zmartwychwstanie. W 1913 roku dokonano naprawy krzyży. W związku z drogą krzyżową wspominany jest proboszcz Antonín Lego (1839-1901).
Renowacja ścieżki miała miejsce w 2004 roku. Propozycje obrazków do dekoracji krzyży z motywem ostatniej drogi Jezusa Chrystusa przygotowały dzieci ze szkoły podstawowej w Jesenicach, a Zdeněk Šťovíček z Sedlčan namalował je farbami olejnymi na miedzianej płycie . Kamienny rzeźbiarz Josef Skalický wykonał własne kamienne krzyże. Pozostałości uszkodzonych krzyży wkopano w ziemię pod pierwszym krzyżem ścieżki. Krzyże są zaimpregnowane utwardzaczem i zabezpieczone przed działaniem czynników atmosferycznych i promieniowaniem. Droga Krzyżowa została nowo konsekrowana przez franciszkanina Jeronýma Jurkę 12 września 2004 roku.
Ścieżkę uzupełnia ścieżka dydaktyczna „Do Jesenickéj Kalwarii” z tablicami informacyjnymi.
Po względnym sukcesie mojego zeszłorocznego projektu Madonny niezwykłe, postanowiłem tworzyć kolejne, podobne projekty w ramach niniejszego blogu. W listopadzie prowadzę cykl poświęcony kompozycjom rekwialnym, który z roku na rok będzie rozbudowywany, a teraz, w Wielkim Poście chciałbym zaprezentować kilkanaście niezwyklych dróg krzyżowych. Na wstępie mała uwaga dotycząca pisowni. Będę pisał „Droga Krzyżowa” mając na myśli nabożeństwo i „droga krzyżowa” mając na myśli dzieło sztuki. O nabożeństwach Drogi Krzyżowej pisałem nieco w poprzednich latach, teraz skupię się na obiektach architektonicznych.
Plenerowe drogi krzyżowe są w krajach Korony Świętego Wacława bardzo popularne. Są to na ogół obiekty skromniejsze od naszych kalwaryj takich jak Kalwaria Zebrzydowska, czy Kalwaria Pacławska. Składają się zasadniczo z czternastu niewielkich kapliczek z malarskimi lub rzeźbiarskimi przedstawieniami stacji Drogi Krzyżowej. Powstają od XVII wieku do dnia dzisiejszego z przerwą na komunizm. W czasie komunizmu nie tylko nie powstawały nowe, ale większość starych uległa dewastacji. Zazwyczaj pozostały puste kapliczki, wizerunki natomiast zostały zniszczone. Po odzyskaniu wolności wiele z nich zostało odnowionych, często w bardzo interesujący sposób polegający na umieszczeniu w starych kapliczkach nowoczesnych obrazów pędzli współczesnych artystów czeskich. Głównie takie obiekty będę tu prezentował, pojawi się także kilka nowopowstałych. Wszystkie omówione w tym cyklu obiekty są pod opieką i nadzorem miejscowych parafij rzymskokatolickich.
Droga krzyżowa w Počepicach w regionie Příbram prowadzi około 1 km od centrum wsi na północny wschód do wzgórza Radešín.
Droga krzyżowa powstała w latach 1861–1887 za namową proboszcza parafii Počepi Antonína Kacerovskégo. Tworzy go czternaście kamiennych krzyży ustawionych wzdłuż drogi prowadzącej z kościoła św. Jana Chrzciciela na pobliskie wzgórze Radešín do miejsc zwanych Kalwarią. W 2001 roku przy wsparciu Fundacji Mecenat Sedlčansko i Związku Gmin Sedlčansko został wyremontowany, a następnie ponownie poświęcony. W tym samym czasie dzieci ze Szkoły Podstawowej Link w Sedlčanach ozdobiły pojedyncze krzyże z motywami ukrzyżowania namalowanymi na szkle.
Po względnym sukcesie mojego zeszłorocznego projektu Madonny niezwykłe, postanowiłem tworzyć kolejne, podobne projekty w ramach niniejszego blogu. W listopadzie prowadzę cykl poświęcony kompozycjom rekwialnym, który z roku na rok będzie rozbudowywany, a teraz, w Wielkim Poście chciałbym zaprezentować kilkanaście niezwyklych dróg krzyżowych. Na wstępie mała uwaga dotycząca pisowni. Będę pisał „Droga Krzyżowa” mając na myśli nabożeństwo i „droga krzyżowa” mając na myśli dzieło sztuki. O nabożeństwach Drogi Krzyżowej pisałem nieco w poprzednich latach, teraz skupię się na obiektach architektonicznych.
Plenerowe drogi krzyżowe są w krajach Korony Świętego Wacława bardzo popularne. Są to na ogół obiekty skromniejsze od naszych kalwaryj takich jak Kalwaria Zebrzydowska, czy Kalwaria Pacławska. Składają się zasadniczo z czternastu niewielkich kapliczek z malarskimi lub rzeźbiarskimi przedstawieniami stacji Drogi Krzyżowej. Powstają od XVII wieku do dnia dzisiejszego z przerwą na komunizm. W czasie komunizmu nie tylko nie powstawały nowe, ale większość starych uległa dewastacji. Zazwyczaj pozostały puste kapliczki, wizerunki natomiast zostały zniszczone. Po odzyskaniu wolności wiele z nich zostało odnowionych, często w bardzo interesujący sposób polegający na umieszczeniu w starych kapliczkach nowoczesnych obrazów pędzli współczesnych artystów czeskich. Głównie takie obiekty będę tu prezentował, pojawi się także kilka nowopowstałych. Wszystkie omówione w tym cyklu obiekty są pod opieką i nadzorem miejscowych parafij rzymskokatolickich.
Droga krzyżowa w Petrovicach w regionie Příbram prowadzi od kaplicy św. Anny koło Kuníčka do kaplicy w Kuní w Petrovicach koło Sedlčana, powiat Příbram.
Dwukilometrowa droga krzyżowa z Kuní na Kuníček w Petrovicach powstała w 2000 roku. Poszczególne przystanki z motywami ostatniej podróży Jezusa Chrystusa są wyryte w lokalnych granitowych kamieniach. Ich autorem jest rzeźbiarz akademicki Ivar Kodym ze wsi Jalovčí. Droga Krzyżowa została konsekrowana w 2000 roku. Miejscowi mieszkańcy zainicjowali Drogę Krzyżową i przyczynili się do jej budowy.
Ścieżka jest częścią ścieżki edukacyjnej Petrovicko. za wikipedią
Rok Boży 