Jest drabina do nieba Jest drabina do nieba Jest drabina do nieba Każdemu nią iść trzeba
Przy drabinie stoi krzyż Przy drabinie stoi krzyż Przy drabinie stoi krzyż Każdy z nas go musi nieść
Sam Pan Jezus go nosił Sam Pan Jezus go nosił Sam Pan Jezus go nosił Jak po tym świecie chodził
Miał koronę cierniową Miał koronę cierniową Miał koronę cierniową Na przenajświętszej głowie
Żydzi mu ją wtłoczyli Żydzi mu ją wtłoczyli Żydzi mu ją wtłoczyli Tysiąc ran uczynili
Krew się lała z ran Jego Krew się lała z ran Jego Krew się lała z ran Jego Na człowieka grzesznego
Matka Boska patrzała Matka Boska patrzała Matka Boska patrzała I boleśnie płakała
Ach mój Synu najmilszy Ach mój Synu najmilszy Ach mój Synu najmilszy Któż cię w smutku pocieszy
Pocieszy Cię Pan z nieba Pocieszy Cię Pan z nieba Pocieszy Cię Pan z nieba Za nas grzesznych tak trzеba Za nas grzesznych tak trzeba
Jedna z najbardziej medytacyjnych polskich pieśni pasyjnych. Od pewnego czasu towarzyszy mi w charakterze wielkopostnej pieśni okresowej w codziennej praktyce medytacyjnej w tradycji wewnętrznego śpiewu.
Po względnym sukcesie mojego zeszłorocznego projektu Madonny niezwykłe, postanowiłem tworzyć kolejne, podobne projekty w ramach niniejszego blogu. W listopadzie prowadzę cykl poświęcony kompozycjom rekwialnym, który z roku na rok będzie rozbudowywany, a teraz, w Wielkim Poście chciałbym zaprezentować kilkanaście niezwyklych dróg krzyżowych. Na wstępie mała uwaga dotycząca pisowni. Będę pisał „Droga Krzyżowa” mając na myśli nabożeństwo i „droga krzyżowa” mając na myśli dzieło sztuki. O nabożeństwach Drogi Krzyżowej pisałem nieco w poprzednich latach, teraz skupię się na obiektach architektonicznych.
Plenerowe drogi krzyżowe są w krajach Korony Świętego Wacława bardzo popularne. Są to na ogół obiekty skromniejsze od naszych kalwaryj takich jak Kalwaria Zebrzydowska, czy Kalwaria Pacławska. Składają się zasadniczo z czternastu niewielkich kapliczek z malarskimi lub rzeźbiarskimi przedstawieniami stacji Drogi Krzyżowej. Powstają od XVII wieku do dnia dzisiejszego z przerwą na komunizm. W czasie komunizmu nie tylko nie powstawały nowe, ale większość starych uległa dewastacji. Zazwyczaj pozostały puste kapliczki, wizerunki natomiast zostały zniszczone. Po odzyskaniu wolności wiele z nich zostało odnowionych, często w bardzo interesujący sposób polegający na umieszczeniu w starych kapliczkach nowoczesnych obrazów pędzli współczesnych artystów czeskich. Głównie takie obiekty będę tu prezentował, pojawi się także kilka nowopowstałych. Wszystkie omówione w tym cyklu obiekty są pod opieką i nadzorem miejscowych parafij rzymskokatolickich.
Droga krzyżowa w miejscowości Svatá Maří na Prachaticku przebiega 1,5 km na północny wschód od wsi na Mařskim vrchu, poniżej wieży widokowej.
Droga krzyżowa znajduje się na szczycie Marške vrch i prowadzi około stu metrów ścieżką do kaplicy św. Wacława. Po obu stronach ścieżki stoi czternaście przystanków, kamienne filary podtrzymują kamienną kaplicę z niszą z wizerunkiem pasji.
Z inicjatywy proboszcza i archiwisty Františka Teplégo w 1935 roku na szczycie Mařského vrchu zbudowano 12-metrową wieżę widokową, a poniżej kaplicę św. Wacława. Obydwa budynki zostały zbudowane według projektu Ludvíka Krejsy ze Štítkova. Uroczyste otwarcie i poświęcenie odbyło się 24 maja 1936 roku. W tym samym czasie co kaplica została zbudowana i poświęcona Droga krzyżowa.
W 2004 roku przeprowadzono rekonstrukcję wieży widokowej.
Po względnym sukcesie mojego zeszłorocznego projektu Madonny niezwykłe, postanowiłem tworzyć kolejne, podobne projekty w ramach niniejszego blogu. W listopadzie prowadzę cykl poświęcony kompozycjom rekwialnym, który z roku na rok będzie rozbudowywany, a teraz, w Wielkim Poście chciałbym zaprezentować kilkanaście niezwyklych dróg krzyżowych. Na wstępie mała uwaga dotycząca pisowni. Będę pisał „Droga Krzyżowa” mając na myśli nabożeństwo i „droga krzyżowa” mając na myśli dzieło sztuki. O nabożeństwach Drogi Krzyżowej pisałem nieco w poprzednich latach, teraz skupię się na obiektach architektonicznych.
Plenerowe drogi krzyżowe są w krajach Korony Świętego Wacława bardzo popularne. Są to na ogół obiekty skromniejsze od naszych kalwaryj takich jak Kalwaria Zebrzydowska, czy Kalwaria Pacławska. Składają się zasadniczo z czternastu niewielkich kapliczek z malarskimi lub rzeźbiarskimi przedstawieniami stacji Drogi Krzyżowej. Powstają od XVII wieku do dnia dzisiejszego z przerwą na komunizm. W czasie komunizmu nie tylko nie powstawały nowe, ale większość starych uległa dewastacji. Zazwyczaj pozostały puste kapliczki, wizerunki natomiast zostały zniszczone. Po odzyskaniu wolności wiele z nich zostało odnowionych, często w bardzo interesujący sposób polegający na umieszczeniu w starych kapliczkach nowoczesnych obrazów pędzli współczesnych artystów czeskich. Głównie takie obiekty będę tu prezentował, pojawi się także kilka nowopowstałych. Wszystkie omówione w tym cyklu obiekty są pod opieką i nadzorem miejscowych parafij rzymskokatolickich.
Droga krzyżowa w Jesenicach w powiecie Sedlčansk w powiecie Příbram w kraju środkowoczeskim prowadzi od wsi Kościół Świętej Trójcy w kierunku północnym na łagodne wzniesienie z widokiem.
Droga krzyżowa powstała w 1836 roku. Składa się z kamiennych krzyży z obrazami osadzonymi w niszach pośrodku. Ich liczba to nietypowo 17 zamiast zwyczajowych 14 – sceny przedstawiają nie tylko wędrówkę Chrystusa na Kalwarię i Jego ukrzyżowanie, ale także Jego zmartwychwstanie. W 1913 roku dokonano naprawy krzyży. W związku z drogą krzyżową wspominany jest proboszcz Antonín Lego (1839-1901).
Renowacja ścieżki miała miejsce w 2004 roku. Propozycje obrazków do dekoracji krzyży z motywem ostatniej drogi Jezusa Chrystusa przygotowały dzieci ze szkoły podstawowej w Jesenicach, a Zdeněk Šťovíček z Sedlčan namalował je farbami olejnymi na miedzianej płycie . Kamienny rzeźbiarz Josef Skalický wykonał własne kamienne krzyże. Pozostałości uszkodzonych krzyży wkopano w ziemię pod pierwszym krzyżem ścieżki. Krzyże są zaimpregnowane utwardzaczem i zabezpieczone przed działaniem czynników atmosferycznych i promieniowaniem. Droga Krzyżowa została nowo konsekrowana przez franciszkanina Jeronýma Jurkę 12 września 2004 roku.
Ścieżkę uzupełnia ścieżka dydaktyczna „Do Jesenickéj Kalwarii” z tablicami informacyjnymi.
Po względnym sukcesie mojego zeszłorocznego projektu Madonny niezwykłe, postanowiłem tworzyć kolejne, podobne projekty w ramach niniejszego blogu. W listopadzie prowadzę cykl poświęcony kompozycjom rekwialnym, który z roku na rok będzie rozbudowywany, a teraz, w Wielkim Poście chciałbym zaprezentować kilkanaście niezwyklych dróg krzyżowych. Na wstępie mała uwaga dotycząca pisowni. Będę pisał „Droga Krzyżowa” mając na myśli nabożeństwo i „droga krzyżowa” mając na myśli dzieło sztuki. O nabożeństwach Drogi Krzyżowej pisałem nieco w poprzednich latach, teraz skupię się na obiektach architektonicznych.
Plenerowe drogi krzyżowe są w krajach Korony Świętego Wacława bardzo popularne. Są to na ogół obiekty skromniejsze od naszych kalwaryj takich jak Kalwaria Zebrzydowska, czy Kalwaria Pacławska. Składają się zasadniczo z czternastu niewielkich kapliczek z malarskimi lub rzeźbiarskimi przedstawieniami stacji Drogi Krzyżowej. Powstają od XVII wieku do dnia dzisiejszego z przerwą na komunizm. W czasie komunizmu nie tylko nie powstawały nowe, ale większość starych uległa dewastacji. Zazwyczaj pozostały puste kapliczki, wizerunki natomiast zostały zniszczone. Po odzyskaniu wolności wiele z nich zostało odnowionych, często w bardzo interesujący sposób polegający na umieszczeniu w starych kapliczkach nowoczesnych obrazów pędzli współczesnych artystów czeskich. Głównie takie obiekty będę tu prezentował, pojawi się także kilka nowopowstałych. Wszystkie omówione w tym cyklu obiekty są pod opieką i nadzorem miejscowych parafij rzymskokatolickich.
Droga krzyżowa w Počepicach w regionie Příbram prowadzi około 1 km od centrum wsi na północny wschód do wzgórza Radešín.
Droga krzyżowa powstała w latach 1861–1887 za namową proboszcza parafii Počepi Antonína Kacerovskégo. Tworzy go czternaście kamiennych krzyży ustawionych wzdłuż drogi prowadzącej z kościoła św. Jana Chrzciciela na pobliskie wzgórze Radešín do miejsc zwanych Kalwarią. W 2001 roku przy wsparciu Fundacji Mecenat Sedlčansko i Związku Gmin Sedlčansko został wyremontowany, a następnie ponownie poświęcony. W tym samym czasie dzieci ze Szkoły Podstawowej Link w Sedlčanach ozdobiły pojedyncze krzyże z motywami ukrzyżowania namalowanymi na szkle.
Po względnym sukcesie mojego zeszłorocznego projektu Madonny niezwykłe, postanowiłem tworzyć kolejne, podobne projekty w ramach niniejszego blogu. W listopadzie prowadzę cykl poświęcony kompozycjom rekwialnym, który z roku na rok będzie rozbudowywany, a teraz, w Wielkim Poście chciałbym zaprezentować kilkanaście niezwyklych dróg krzyżowych. Na wstępie mała uwaga dotycząca pisowni. Będę pisał „Droga Krzyżowa” mając na myśli nabożeństwo i „droga krzyżowa” mając na myśli dzieło sztuki. O nabożeństwach Drogi Krzyżowej pisałem nieco w poprzednich latach, teraz skupię się na obiektach architektonicznych.
Plenerowe drogi krzyżowe są w krajach Korony Świętego Wacława bardzo popularne. Są to na ogół obiekty skromniejsze od naszych kalwaryj takich jak Kalwaria Zebrzydowska, czy Kalwaria Pacławska. Składają się zasadniczo z czternastu niewielkich kapliczek z malarskimi lub rzeźbiarskimi przedstawieniami stacji Drogi Krzyżowej. Powstają od XVII wieku do dnia dzisiejszego z przerwą na komunizm. W czasie komunizmu nie tylko nie powstawały nowe, ale większość starych uległa dewastacji. Zazwyczaj pozostały puste kapliczki, wizerunki natomiast zostały zniszczone. Po odzyskaniu wolności wiele z nich zostało odnowionych, często w bardzo interesujący sposób polegający na umieszczeniu w starych kapliczkach nowoczesnych obrazów pędzli współczesnych artystów czeskich. Głównie takie obiekty będę tu prezentował, pojawi się także kilka nowopowstałych. Wszystkie omówione w tym cyklu obiekty są pod opieką i nadzorem miejscowych parafij rzymskokatolickich.
Droga krzyżowa w Petrovicach w regionie Příbram prowadzi od kaplicy św. Anny koło Kuníčka do kaplicy w Kuní w Petrovicach koło Sedlčana, powiat Příbram.
Dwukilometrowa droga krzyżowa z Kuní na Kuníček w Petrovicach powstała w 2000 roku. Poszczególne przystanki z motywami ostatniej podróży Jezusa Chrystusa są wyryte w lokalnych granitowych kamieniach. Ich autorem jest rzeźbiarz akademicki Ivar Kodym ze wsi Jalovčí. Droga Krzyżowa została konsekrowana w 2000 roku. Miejscowi mieszkańcy zainicjowali Drogę Krzyżową i przyczynili się do jej budowy.
Ścieżka jest częścią ścieżki edukacyjnej Petrovicko. za wikipedią
Po względnym sukcesie mojego zeszłorocznego projektu Madonny niezwykłe, postanowiłem tworzyć kolejne, podobne projekty w ramach niniejszego blogu. W listopadzie prowadzę cykl poświęcony kompozycjom rekwialnym, który z roku na rok będzie rozbudowywany, a teraz, w Wielkim Poście chciałbym zaprezentować kilkanaście niezwyklych dróg krzyżowych. Na wstępie mała uwaga dotycząca pisowni. Będę pisał „Droga Krzyżowa” mając na myśli nabożeństwo i „droga krzyżowa” mając na myśli dzieło sztuki. O nabożeństwach Drogi Krzyżowej pisałem nieco w poprzednich latach, teraz skupię się na obiektach architektonicznych.
Plenerowe drogi krzyżowe są w krajach Korony Świętego Wacława bardzo popularne. Są to na ogół obiekty skromniejsze od naszych kalwaryj takich jak Kalwaria Zebrzydowska, czy Kalwaria Pacławska. Składają się zasadniczo z czternastu niewielkich kapliczek z malarskimi lub rzeźbiarskimi przedstawieniami stacji Drogi Krzyżowej. Powstają od XVII wieku do dnia dzisiejszego z przerwą na komunizm. W czasie komunizmu nie tylko nie powstawały nowe, ale większość starych uległa dewastacji. Zazwyczaj pozostały puste kapliczki, wizerunki natomiast zostały zniszczone. Po odzyskaniu wolności wiele z nich zostało odnowionych, często w bardzo interesujący sposób polegający na umieszczeniu w starych kapliczkach nowoczesnych obrazów pędzli współczesnych artystów czeskich. Głównie takie obiekty będę tu prezentował, pojawi się także kilka nowopowstałych. Wszystkie omówione w tym cyklu obiekty są pod opieką i nadzorem miejscowych parafij rzymskokatolickich.
Droga Krzyżowa na Lomcu w Libějovicach na Strakonicku znajduje się w pobliżu miejsca pielgrzymkowego Lomec z kościołem Imienia Najświętszej Marii Panny.
Droga krzyżowa powstała w 2005 roku jako upamiętnienie księdza Františka Hobizala. Składa się z czternastu stacji w formie drewnianych słupów z kaplicą z obrazem na szczycie, które wyznaczają drogę w dół wzgórza od kościoła do cmentarza leśnego. Projekt budowy ścieżki wsparły gminy Libějovice, Malovice i stowarzyszenie obywatelskie Mája – Tvořivé Chelčice.Rysunki wykonała Iva Vavruškova z Chelčic a oprawę graficzną Mgr. Kláře Kavanová Mušková. Leśna Droga Krzyżowa została konsekrowana w pierwszą sobotę czerwca 2005 roku przez ks. prof. Karela Skalickiego.
Po względnym sukcesie mojego zeszłorocznego projektu Madonny niezwykłe, postanowiłem tworzyć kolejne, podobne projekty w ramach niniejszego blogu. W listopadzie prowadzę cykl poświęcony kompozycjom rekwialnym, który z roku na rok będzie rozbudowywany, a teraz, w Wielkim Poście chciałbym zaprezentować kilkanaście niezwyklych dróg krzyżowych. Na wstępie mała uwaga dotycząca pisowni. Będę pisał „Droga Krzyżowa” mając na myśli nabożeństwoi „droga krzyżowa” mając na myśli dzieło sztuki. O nabożeństwach Drogi Krzyżowej pisałem nieco w poprzednich latach, teraz skupię się na obiektach architektonicznych.
Plenerowe drogi krzyżowe są w krajach Korony Świętego Wacława bardzo popularne. Są to na ogół obiekty skromniejsze od naszych kalwaryj takich jak Kalwaria Zebrzydowska, czy Kalwaria Pacławska. Składają się zasadniczo zczternastu niewielkich kapliczek z malarskimi lub rzeżbiarskimi przedstawieniami stacji Drogi Krzyżowej. Powstają od XVII wieku do dnia dzisiejszego z przerwą na komunizm. W czasie komunizmu nie tylko nie powstawały nowe, ale większość starych uległa dewastacji. Zazwyczaj pozostały puste kapliczki, wizerunki natomiast zostały zniszczone. po odzyskaniu wolności wiele z nich zostało odnowionych, często w bardzo interesujący sposób polegający na umieszczeniu w starych kapliczkach nowoczesnych obrazów pędzli współczesnych artystów czeskich. Głównie takie obiekty będę tu prezentował, pojawi się także kilka nowopowstałych. Wszystkie omówione w tym cyklu obiekty są pod opieką i nadzorem miejscowych parafij rzymskokatolickich.
Odrestaurowana droga krzyżowa w Lobendavie na wzgórzu Jáchym w Šluknovskim Víběžku znajduje się około dwóch kilometrów na północny wschód od wsi. Prowadziła wokół kaplicy św. Jáchyma, razem z którą jest chroniona jako nieruchomy zabytek kultury Republiki Czeskiej.
Źródła zazwyczaj podają, że ta droga krzyżowa została zbudowana jako czternasta na cyplu Szluknowskim. Miała zostać zbudowana w 1914 roku wokół kaplicy św. Jáchyma na szczycie wzgórza Jáchym (Joachimsberg). Jest to prawdopodobnie pomyłka, gdyż zarówno droga krzyżowa, jak i pierwotna kaplica św. Jakuba widnieją na planie katastru stajennego, a zatem musiały powstać przed 1843 rokiem. Ścieżka składała się z 13 stacji w historyzującym stylu, kaplicy Grobu Świętego i kaplicy Kalwarii. W piętnastej kolumnie przystanku znajdowała się nieznana scena, prawdopodobnie modlitwa w Ogrodzie Getsemani. Dewastacja drogi krzyżowej następowała stopniowo od lat 60. XX wieku. Jej właściciel – Lasy Republiki Czeskiej – zlecił renowację w latach 2016-2017. Powstało trzynaście nowych stacji z piaskowca, sceny namalował malarz i grafik Dimitrij Plyonkin. Lesy ČR odrestaurowały także kaplicę Ukrzyżowania, ale z niej utworzono kaplicę Grobu Świętego – zachowały się jedynie fundamenty pierwotnej kaplicy Grobu Świętego, które zachowały się oraz lapidarium zachowanych stacji pierwotnych stacji Grobu Świętego. z nich powstał Krzyż. Renowacja kosztowała około miliona koron. W dniu 26 maja 2018 r. odnowioną Drogę Krzyżową pobłogosławił Martin Davidek, Wikariusz Generalny Litomeric.
U podnóża wzgórza Jáchym znajdowało się wyjątkowe miejsce medytacji. Siedem stacji przedstawiało Siedem Boleści Najświętszej Marii Panny (np. Dziewica Maryja ucieka z Dzieciątkiem Jezus do Egiptu, Dziewica Maryja jest obecna przy ukrzyżowaniu i śmierci Jezusa). Stacje prawdopodobnie miały formę obrazów malowanych na drewnie i mocowanych do słupów. Ocalał jedynie korpus siedmiu granitowych ławek.
. Według legendy kaplica św. Jáchyma została zbudowana w miejscu, w którym mieszkał pustelnik Jáchym. Pierwotna drewniana budowla pochodzi najpóźniej z drugiej połowy XVIII wieku. Po pożarze w 1914 r. na tym miejscu wybudowano nową secesyjną kaplicę na rzucie prostokąta z absydą. Na fasadzie przedstawiony jest święty Jáchym. Budynek został ograbiony i zniszczony po II wojnie światowej.
W Lobendavie jest jeszcze jedna droga krzyżowa – na Anenský vrch. Niebieski szlak turystyczny prowadzi z Lobendavy do kościoła Nawiedzenia Najświętszej Marii Panny, w przeciwnym kierunku do zamku w Lipovej. U podnóża wzgórza Jáchym, we wsi Liščí, znajduje się pomnik ofiar I wojny światowej, a także tors kaplicy Niepokalanej Dziewicy Marii. Za wikipedią
Dla mnie to jedna z najciekawszych dróg krzyżowych w tym cyklu. Obrazy są przejmujące, a postacie kobiece wygląają kobieco. Sporo też wymownej symboliki: czaszki, postać śmierci, bose stopy, suche drzewo, gwiazda…
Po względnym sukcesie mojego zeszłorocznego projektu Madonny niezwykłe, postanowiłem tworzyć kolejne, podobne projekty w ramach niniejszego blogu. W listopadzie prowadzę cykl poświęcony kompozycjom rekwialnym, który z roku na rok będzie rozbudowywany, a teraz, w Wielkim Poście chciałbym zaprezentować kilkanaście niezwyklych dróg krzyżowych. Na wstępie mała uwaga dotycząca pisowni. Będę pisał „Droga Krzyżowa” mając na myśli nabożeństwoi „droga krzyżowa” mając na myśli dzieło sztuki. O nabożeństwach Drogi Krzyżowej pisałem nieco w poprzednich latach, teraz skupię się na obiektach architektonicznych.
Plenerowe drogi krzyżowe są w krajach Korony Świętego Wacława bardzo popularne. Są to na ogół obiekty skromniejsze od naszych kalwaryj takich jak Kalwaria Zebrzydowska, czy Kalwaria Pacławska. Składają się zasadniczo zczternastu niewielkich kapliczek z malarskimi lub rzeżbiarskimi przedstawieniami stacji Drogi Krzyżowej. Powstają od XVII wieku do dnia dzisiejszego z przerwą na komunizm. W czasie komunizmu nie tylko nie powstawały nowe, ale większość starych uległa dewastacji. Zazwyczaj pozostały puste kapliczki, wizerunki natomiast zostały zniszczone. po odzyskaniu wolności wiele z nich zostało odnowionych, często w bardzo interesujący sposób polegający na umieszczeniu w starych kapliczkach nowoczesnych obrazów pędzli współczesnych artystów czeskich. Głównie takie obiekty będę tu prezentował, pojawi się także kilka nowopowstałych. Wszystkie omówione w tym cyklu obiekty są pod opieką i nadzorem miejscowych parafij rzymskokatolickich.
Droga Krzyżowa w Bruntálu znajduje się na Uhlířskim vrchu, około 2,5 km na południowy zachód od centrum miasta.
Droga Krzyżowa na Uhlířskim vrchu przy drodze dojazdowej do kościoła Matki Bożej Wspomożycielki składa się z czternastu stacji wykonanych w 2001 roku przez Františka Nedomlela, artystycznego rzeźbiarza z Bruntálu. Cokoły wykonane są z różnych rodzajów skał z okolicy, drewniane rzeźby przedstawiające sceny z wędrówki Chrystusa na Golgotę wykonane są z różnych gatunków drewna występującego w Niskim Jesioniku. Na frontach bloków umieszczono marmurowe płyty z napisem darczyńcy przystanku z zapowiadanej kolekcji. W dniu 13 października 2007 roku odbyło się uroczyste poświęcenie całej Drogi Krzyżowej.
Oryginalna Droga Krzyżowa została zbudowana wzdłuż górnej części promenady w 1916 roku. Składała się z 14 stojaków z wizerunkami Drogi Krzyżowej, namalowanymi przez malarza Franza Templera według projektów Gebhardta Fugela z Monachium. Przystanki trwały krótko, po II wojnie światowej usunięto torsy poszczególnych przystanków.
W 1653 roku na szczycie zbudowano drewnianą kaplicę pielgrzymkową. W 1758 roku otwarto tu kościół pielgrzymkowy pod wezwaniem Najświętszej Maryi Panny Wspomożycielki Wiernych. Na przestrzeni lat kościół był kilkakrotnie niszczony przez pioruny i wielokrotnie był odnawiany. Obok kościoła stała plebania, zajazd i marmurowy krzyż.
Aleja Lipowa jest czterorzędowa i zasadzona została w latach 1766 – 1770 po wybudowaniu nowego kościoła pielgrzymkowego. Założył go wolny pan Komtur von Riedheim. Aleja składa się z alei głównej o szerokości 12 metrów i dwóch alejek bocznych o szerokości 4 metrów. W latach 1885 – 1889 z inicjatywy stowarzyszenia upiększającego w Bruntálu obsadzono lipami z Kobylí rybník tzw. „ścieżkę promenadową”.
W 1973 roku drzewa przy alei uznano za pomnik. Cały teren, łącznie z aleją lipową, jest zabytkiem kultury Republiki Czeskiej. Za wikipedią
Po względnym sukcesie mojego zeszłorocznego projektu Madonny niezwykłe, postanowiłem tworzyć kolejne, podobne projekty w ramach niniejszego blogu. W listopadzie prowadzę cykl poświęcony kompozycjom rekwialnym, który z roku na rok będzie rozbudowywany, a teraz, w Wielkim Poście chciałbym zaprezentować kilkanaście niezwyklych dróg krzyżowych. Na wstępie mała uwaga dotycząca pisowni. Będę pisał „Droga Krzyżowa” mając na myśli nabożeństwoi „droga krzyżowa” mając na myśli dzieło sztuki. O nabożeństwach Drogi Krzyżowej pisałem nieco w poprzednich latach, teraz skupię się na obiektach architektonicznych.
Plenerowe drogi krzyżowe są w krajach Korony Świętego Wacława bardzo popularne. Są to na ogół obiekty skromniejsze od naszych kalwaryj takich jak Kalwaria Zebrzydowska, czy Kalwaria Pacławska. Składają się zasadniczo zczternastu niewielkich kapliczek z malarskimi lub rzeżbiarskimi przedstawieniami stacji Drogi Krzyżowej. Powstają od XVII wieku do dnia dzisiejszego z przerwą na komunizm. W czasie komunizmu nie tylko nie powstawały nowe, ale większość starych uległa dewastacji. Zazwyczaj pozostały puste kapliczki, wizerunki natomiast zostały zniszczone. po odzyskaniu wolności wiele z nich zostało odnowionych, często w bardzo interesujący sposób polegający na umieszczeniu w starych kapliczkach nowoczesnych obrazów pędzli współczesnych artystów czeskich. Głównie takie obiekty będę tu prezentował, pojawi się także kilka nowopowstałych. Wszystkie omówione w tym cyklu obiekty są pod opieką i nadzorem miejscowych parafij rzymskokatolickich.
Droga Krzyżowa w Bílovcu w powiecie Nový Jičín znajduje się na południowy zachód od miasta Bílovec i niedaleko wsi Bílov. Trasa rozpoczyna się w Bílovcu i prowadzi częścią ścieżki dydaktycznej Hubleska przez potok Hubleska, obok zbiornika wodnego Hubleska, przez potok Jablůňka do Bílova. Geograficznie szlak znajduje się także na terenie województwa morawsko-śląskiego, Wysoczyzny Těškovickiej (część pasma górskiego Vítkovská vrchovina w Niskim Jesioniku) i parku przyrody Oderské vrchy.
Droga Krzyżowa została otwarta w Wielki Piątek 30 marca 2018 r. i poświęcona o godz. 10.00 przez dziekana Lumira Tkáča. Brał także udział w wyborze zwycięskiej propozycji i miejsc ich umieszczenia. Pierwsza Droga Krzyżowa XXI wieku w województwie morawsko-śląskim i trzecia w regionie ma długość 1300 metrów.
W 2017 roku miasto Bílovec przeznaczyło na jego budowę 700 000 koron. Jednocześnie zmodyfikowano otoczenie i stworzono strefy wypoczynku.
Inicjatorem budowy Drogi Krzyżowej był ówczesny burmistrz miasta Paweł Mrva. Autorami stacji są architekci z Bílovca Tereza Hozová i David Grabec, którzy do swojej konstrukcji wybrali metal w połączeniu z betonem i dodatkowo drewnem. Każda ze stacji składa się z sylwetki lub pary sylwetek wykonanych z blachy stalowej, a okazjonalnie także krzyża, będącego głównym symbolem Drogi Krzyżowej. Przystanków jest piętnaście – ostatni symbolizuje nadzieję i wiarę chrześcijan w zmartwychwstanie. Za Wikipedią.
Rok Boży 