Kościół jest Ciałem Chrystusa. W Nim każdy poszczególny chrześcijanin jest świątynią Ducha Świętego. Bo wszystko co największe w człowieku i w ludzkości, jest od wewnątrz Najcenniejszy skarb człowieka jest w nim samym, w jego wnętrzu. „Omnis gloria eius ab intus” (Ps 44, 14). Pod jednym warunkiem; że jest! Że Chrystus jest w nas! Zanim Jego przyjście dokona się jako przyjście społeczne w paruzji na sąd powszechny i ostateczny, ma się dokonać we wnętrzu ludzkich dusz w doczesnym życiu każdego człowieka.

Pan jest dla nas, s. 513

Ale istotna sprawa dla nas, żyjących, to jest środek miedzy tym co się już dokonało i tym na co czekamy! Ten sam Chrystus który umarł za nas na krzyżu, i ten sam, który przyjdzie sądzić żywych i umarłych”, ten sam Chrystus jest w codzienności! Może to piękne zdanie, które zapisał św. Marek w Ewangelii, czytanej dzisiaj: Jezus usiadł naprzeciw skarbony i przypatrywał się, jak tłum wrzucał drobne pieniądze do skarbony” (Mk 12, 41), Tak dzisiaj przy drzwiach sobie usiadł i patrzy na nas, którzy wchodzimy do tej świątyni. Nie po to, żeby patrzeć na brzęczącą monetę, ale by prześwietlać nasze wnętrze: czy należymy do tych, którzy Go oczekują, czy rozróżniamy miedzy dobrem a złem, czy wybieramy dobro. Czy linia walki która przebiega przez nas, jest wyraźna: sprzeciwiać się grzechowi, żyć dla Boga. Czy decyzja, jaką za nas wypowiedzieli rodzice chrzestni i nasi rodzice na chrzcie: Wyrzekam się grzechu i złego ducha, jego spraw i jego pychy, i wierzę w Boga Ojca, wierzę w Jezusa Chrystusa, wierzę w Ducha Świętego”. czy to wyznanie idzie za nami. Czy ja faktycznie wierzę całym swoim życiem i tak jak ta wdowa uboga, kładę wszystko do skarbony. Do tej wielkiej skarbony Boga, która niczego nie potrzebuje, tylko mojego serca, mojego Gdzie skarb twój, tam (niech) będzie i ser ce twoje” (Mt 6, 21).

Pan jest dla nas, s. 504