Ten potrafi mieć twarz, swoja twarz, i uszanować twarz innego człowieka, czasem inną, a może nawet zawsze inną – w kim żyje Chrystus. Bo Jego Duch, który jest światłem, daje człowiekowi możność dokonywania wyboru prawdziwych rozwiązań, „w Duchu i prawdzie” (J, 4, 23), a Jego moc pozwala przebaczyć więcej niż siedem razy.
Pan jest dla nas, s. 439
Zapamiętajmy te dwa symbole: kamień i ludzkie serce. Kamień nie wie. Więc nie może wiedzieć, że mógłby być czymś innym niż tylko kamieniem. Kamień nie wie, że ludzie mogą z kamieni zbudować dla Boga świątynię. Może jakoś wie, gdy już tkwi w murach i filarach świątynie. To patos, ale i prawda. Bo człowiek i jedynie człowiek, ów król stworzenia, może z kamieni budować świątynię dla Boga i może podzielić się swoją nadzieją z martwym kamieniem, Może więc niejako przemienić kamień, nadając mu sen – sens ludzki i sens nadludzki. Przecież iluż ludzi poprzez kamienie świątyni odkryło obecność Boga żywego, żyjącego na tym świętym i straszliwym miejscu (Rdz 28,17)
Pan jest dla nas, s .430-431
Kościół nauczając wtajemnicza w prawdę chrześcijańskiego życia poprzez wtajemniczanie w prawdę Ewangelii, która staje się tego życia fundamentem, czyli wtajemnicza w prawdę Chrystusa, a mówiąc jeszcze konkretniej: w Chrystusa i jego życie.
Pan jest dla nas, s. 423
Trzeba, żeby wszyscy ludzie – i dorośli i młodzi, i wychowawcy, i rodzie, i nie-rodzice – przedkładali Bogu swoje modlitwy i ofiary, i swoje cierpienia za młodzież, w tej intencji. Trzeba wierzyć, że człowiek ukorzony przed Bogiem, człowiek cierpiący i przekazujący swoją modlitwę a innych, jest przez Boga wysłuchany. Powiedziano paradoksalnie, że modlitwa to jest jedyna siła, która zniewala Boga, a nawet zadaje gwałt Bogu. Tak jest. My w to wierzymy. Mury każdego kościoła mogłyby zaświadczyć, ile cudów moralnych dokonało się za przyczyną ludzi przez ich modlitewną interwencję w konkretnych intencjach.
Pan jest dla nas, s. 415
Chrzest naszego narodu odbył się tysiąc lat temu. My po tysiącu lat zadajemy sobie pytanie, którego Bolesław Chrobry nie mógł sobie jeszcze zadać: Czy można ochrzcić naród w całości? Czy można chrzcząc, scalić go w zgodzie? Doprowadzić do jedności, tak jak chciał Chrystus, który nakazując chrzcić, nakazując zasiadać do wspólnego stołu, chciał stworzyć jedną owczarnię pod jednym Pasterzem?
Pan jest dla nas, s. 407
Jeden z wybitnych teologów współczesnych wspomina swoje młode lata, kiedy jako chłopcy wprawiali w zakłopotanie katechetę pytając go, czy Bóg może stworzyć tak ciężki kamień, którego by sam nie podniósł. Po latach, gdy stał się już dojrzałym człowiekiem i wielkim teologiem, powiedział: „Dziś już wiem, że Bóg nie tylko może taki kamień stworzyć, ale i go stworzył – tym kamieniem jest człowiek”.
Pan jest dla nas, s. 657
W tym opowiadaniu ewangelicznym, które dzisiaj czytamy, jest zawarta ogromna, fundamentalna mądrość – nie tylko chrześcijańska, katolicka, ale ogólnoludzka, bo „Chrystus jest ponad wszystkim”: wtedy mamy w sobie prawdę i wtedy „tak jest tak, a nie jest nie”, kiedy w naszym życiu istnieje zgodność między tym, co mówi i czyni Bóg, Jezus Chrystus, a tym, co my mówimy i czynimy. I oto widzicie kochani moi, co znaczy być katolikiem: Chrystusa trzeba mieć w sobie. I my powoli dorastamy do tego, żeby Go mieć. I toniemy, jak Piotr w wodzie i zdradzamy Go tak, jak Piotr przed dziewczyną galilejską – ale wszyscy mamy dorastać do tego momentu, kiedy on nam się w oczy popatrzy i już Go nigdy nie zdradzimy.
Pan jest dla nas, s. 399-400
Oto w przybliżeniu jeden z wątków dzisiejszego misterium. Święto Przemienienia (He Hagia Metamorfosis) uczy nas i przypomina, że zmartwychwstanie Chrystusa rozpoczęło na ziemi proces naszego zmartwychwstania. My nie jesteśmy jak starożytni, którzy szukali w przeszłości Złotego Wieku. Nie jesteśmy jak niektórzy nowożytni, szukający w przyszłości raju na ziemi. Nie jesteśmy wyznawcami łatwego eskapizmu – ucieczki od świata, żeby wejść w kontemplację rzeczy nieprzemijających, a świat zostawić własnemu biegowi. My chcemy zrozumieć zasadę przemienienia, a raczej przebóstwienia naszego ludzkiego życia.
Pan jest dla nas, s. 641
Spróbujmy kiedyś przeczytać Ewangelię czy Nowy Testament, czy całą Biblię przez optykę. Chrystus sterował na ten problem w wielu swoich naukach. Wiele wydarzeń wiązał z cudem przemienienia. A opowiadana dzisiaj Ewangelia o rozmnożeniu chleba nawiązuje do dawnych tradycji narodu wybranego. Rozwiązał Chrystus problem chleba w jednym akcie, który ma jak gdyby dwa aspekty: sakramentalny w Wielki Czwartek, a historyczny, realny w Wielki Piątek i w Wielka Niedzielę. W czwartkowym obrzędzie Ostatniej Wieczerzy ukrył to, co dokonało się w Piątek śmierci i w Niedzielę zmartwychwstania.
Pan jest dla nas, s. 391
Chrystus objawia królestwo Boże tym, którzy Go miłują i którzy świadczą tę miłość Jemu obecnemu w Eucharystii. Bo miłować Go to słuchać słowa o królestwie i przyjmować Słowo, które stało się ciałem. Chrystus głosi nam dziś słowo o królestwie Bożym. Ale jeśli chcemy mieć korzyść z tego, cośmy wysłuchali, pamiętajmy, ze trzeba Go prosić o przymnożenie wiary i przymnożenie miłości.
Pan jest dla nas, s. 385
Rok Boży 