1 grudnia 2019, w I  Niedzielę Adwentu Ojciec Święty Franciszek przewodniczył w Bazylice Świętego Piotra na Watykanie uroczystej Mszy Świętej sprawowanej w rycie zairskim z okazji 25-lecia istnienia duszpasterstwa kongijskiego w Rzymie.

Wielu tradsów jest tym wydarzeniem zbulwersowanych, lecz ja tej bulwersacji nie podzielam. Nie, żebym nie był zbulwersowany. Jestem, ale nie tym, czym inni. Nie bulwersuje mnie ryt zairski i jego elementy: tańce i śpiewy. Wręcz przeciwnie, brakowało mi na przykład charakterystycznych dla tego rytu śpiewów po konsekracji. Wszystkie te elementy zostały zatwierdzone przez świętego Jana Pawła II. Podobnych można się zresztą doszukać w obrządku etiopskim. Afrykanie mają prawo przeżywać swoje chrześcijaństwo na sposób afrykański.

Bulwersują mnie natomiast obecne na tej Mszy elementy niezairskie: II Modlitwa Eucharystyczna, recytowane Pater Noster, czy nieprawidłowe przyjmowanie Komunii Świętej przez część koncelebransów i wiernych. To są poważne nadużycia, które nie powinny mieć miejsca na żadnej Mszy, a na papieskiej zwłaszcza.

Ten wpis uważam za dość fundamentalny, dlatego zamieszczam go zarówno na blogu bożonarodzeniowym, jak i ogólnokulturowym. Tekst pochodzi z książki „Misterium chrystianizmu”, którą polecam jako doskonały podręcznik duchowości.