Współczesny tekst w napisach, oryginalny poniżej

Część Trzecia.

Nakoniec w tej ostatniej części będziemy uważać: co Pan JEZUS ucierpiał od ukoronowania swego, aż do ciężkiego na krzyżu skonania. I te plagi Jego, bluźnierstwa, zelżywości i zniewagi; wszystkie przytem męki instrumenta, Bogu Ojcu Niebieskiemu reprezentować i ofiarować będziemy za fundatorów i dobrodziejów, za wszystkich społem braci i siostry Konfraternijej naszej tak żywych jako i umarłych. Tudzież za grzeszników zatwardziałych, tych osobliwie którzy w złym nieczystości nałogu albo pijaństwie zostają; aby ich serca do pokuty i prawdziwej życia poprawy wzbudził Męką swoją Zbawiciel nasz. Na ostatek za wszystkie dusze w czyścu zostające, aby im tenże najlitościwszy JEZUS, krwią swoją przenajdroższą ogień zagasić, a nam wszystkim w godzinę śmierci żal skruchy serdecznej za grzechy, i szczęśliwe w łasce Boskiej dokończenie, u Ojca swego najłaskawszego wyjednać raczył.

HYMN.

Duszo oziębła! czemuż nie gorejesz!

Serce me czemu wszystko nie topniejesz!

Toczy twój Jezus z ognistej miłości,

Krew w obfitości.

Ogień miłości gdy go tak rozpala,

Szkaradne drzewo na ramiona zwala,

Zemdlony JEZUS, pod krzyżowym klęka

Ciężarem, stęka.

Okrutnym katom posłusznym się staje,

Na Krzyż sromotny ochotnie podaje

Ręce i nogi, ludzkiego plemienia,

Sprawca zbawienia.

O słodkie drzewo! spuśćże nam już ciało,

Aby na tobie dłużej nie wisiało;

My go uczciwie w grobie położymy,

Płacz uczyniemy.

Niechżeć mój Jezu cześć będzie w wieczności,

Za twe obelgi, Mękę, zelżywości;

Któreś ochotnie, Syn Boga jedyny,

Cierpiał bez winy.

LAMENT DUSZY

Nad cierpiącym Jezusem.

JEZU! od żydostwa niezbożnie,

Jako złoczyńca z łotry porównany,

JEZU mój kochany!

JEZU! od Piłata niesłusznie,

Na szubieniczną śmierć zdekretowany,

JEZU mój kochany!

JEZU! srogim krzyża ciężarem,

Na kalwaryjską górę zmordowany,

JEZU mój kochany!

JEZU! do sromotnego drzewa,

Przytępionemi gwoźdźmi przykowany,

JEZU mój kochany!

JEZU! jawnie w pośród dwu łotrów,

Zelżywie od żydów ukrzyżowany,

JEZU mój kochany!

JEZU! od stojących około,

I przechodzących z hańbą urągany,

JEZU mój kochany!

JEZU! bluźnierstwami od złego

Współwiszącego łotra nagabany,

JEZU mój kochany!

JEZU! gorzką żółcią i octem,

Wołając pragnę, w mdłości napawany,

JEZU mój kochany!

JEZU! w ręce Ojca swojego,

Ducha oddawszy zamordowany,

JEZU mój kochany!

JEZU! od Józefa uczciwie,

I Nikodema w grobie pocbowany,

JEZU mój kochany!

Bądź pozdrowiony! Bądź pochwalony!

Dla nas zmęczony, I krwią zbroczony,

Bądź uwielbiony! Bądź wysławiony!

Boże nieskończony.

ROZMOWA DUSZY

z Matką Bolesną.

Ach! mnie Matce boleściwej,

Pod krzyżem stojąc smutliwej,

Serce żałość przejmuje.

Serce żałość przejmuje.

O Matko! niechaj prawdziwie,

Patrząc na krzyż żałośliwie,

Płaczę z Tobą rzewliwie.

Jużci już moje kochanie,

Gotuje się na skonanie,

Toć i ja z nim umieram!

Pragnę Matko pod krzyż z Tobą,

Dzielić się z Twoją osobą,

Śmiercią Syna Twojego.

Zamknął słodką JEZUS mowę,

W tem ku ziemi skłania głowę,

Już żegna Matkę swoją!

MARYJA! niech gorzką noszę

Śmierć, krzyż, rany Jego, proszę,

Niech serdecznie rozważam.

Któryś dla nas cierpiał rany,

JEZU CHRYSTE, zmiłuj się nad nami!

Tekst niniejszy powstał w dużej mierze dzięki panu Mariuszowi Mądremu, który opublikował w internecie tekst bardzo bliski oryginałowi z 1707. Do wersji z 1707 dostosowywałem ten tekst za pomocą  wydania wydawnictwa Dębogóra ze wstępem Jacka Kowalskiego.