Współczesny tekst w napisach filmu, pierwotny zamieszczam poniżej.

POBUDKA

Do Rozmyślania Męki Pańskiej.

Gorzkie żale przybywajcie,

Serca nasze przenikajcie,

Serca nasze przenikajcie.

Rozpłyńcie się me źrenice,

Toczcie smutnych łez krynice.

Słońce, gwiazdy omdlewają,

Żałobą się pokrywają.

Płaczą rzewno Aniołowie,

A któż żałość ich wypowie!

Opoki się twarde krają,

Z grobów umarli powstają.

Co jest pytam? co się dzieje?

Wszystko stworzenie truchleje.

Boleść męki Chrystusowej,

Żal przeplata bez wymowy.

Uderz JEZU bez odwłoki,

W twarde serc naszych opoki.

JEZU mój, we krwi ran twoich,

Obmyj duszę z grzechów moich.

Upał serca mego chłodzę,

Gdy w przepaść męki twej wchodzę.

Część Pierwsza.

INTENCYJA.

Za pomocą łaski Bożej, pobudziwszy się do żalu serdecznego za grzechy nasze, rozmyślanie niniejsze gorzkiej Męki Pana JEZUSA Chrystusa Syna Bożego, nabożnym afektem ofiarować będziemy Ojcu Niebieskiemu, na cześć i chwałę Jego Boskiego Majestatu, pokornie dziękując, za tak wielką a nigdy niepojętą miłość ku narodowi ludzkiemu, że nam niegodnym zesłać raczył Syna swojego jednorodzonego, aby był w przyjętej od siebie ludzkiej naturze, na dosyć uczynienie Boskiej sprawiedliwości, tak okrutne męki wycierpiał i śmierć podjął krzyżową. Tudzież na większe uszanowanie Przenajdroższej MARYJEJ Panny, tegoż Syna Bożego Matki Bolesnej. Także na uczczenie Świętych Pańskich, mianowicie Błogosławionego ROCHA i tych, którzy gorliwszem pałali nabożeństwem ku Męce Chrystusowej. 

A naprzód w  następującej pierwszej części będziemy rozważać, co Pan Jezus ucierpiał od modlitwy swojej w Ogrojcu, aż do niesłusznego u sądu oskarżenia; które to zniewagi i zelżywości temuż Panu, za nas bolejącemu ofiarować będziemy za Kościół Ś. Katolicki i podwyższenie jego; za najwyższego Pasterza z całem Duchowieństwem; na potłumienie nieprzyjaciół Krzyża Chrystusowego i wszystkich kacermistrzów, heretyków i odszczepieńców.

HYMN.

Żal mię rozpiera, serce boleść czuje,

Gdy słodki JEZUS na śmierć się gotuje

Klęcząc w Ogrójcu, gdy krwawy pot leje

Me serce mdleje.

Więźnia miłości powrozmi krępuje

Żołnierz okrutny, uczeń zły całuje;

W tem JEZUS łzami, gdy się w miłość stapia,

Jagody skrapia.

Bije, popycha, Żyd nieposkromiony,

Nielitościwie z tej i z owej strony,

Za włosy targa; znosi w cierpliwości,

Król z wysokości.

Zsiniałe przedtem, krwią zachodzą usta,

Gdy zbrojną żołnierz rękawicą chlusta,

Wnet się zmieniło w płaczliwe wzdychanie,

Serca kochanie.

Niechżeć mój JEZU cześć będzie w wieczności

Za Twe obelgi, hańbę, zelżywości,

Któreś ochotnie, Syn Boga Jedyny,

Cierpiał bez winy.

LAMENT DUSZY

Nad cierpiącym Jezusem serdecznie bolejącej.

JEZU! na zabicie okrutne,

Cichy Baranku od Żydów szukany,

JEZU mój kochany!

JEZU! za trzydzieści srebrników,

Od niewdzięcznego Judasza przedany,

JEZU mój kochany!

JEZU! w ciężkim smutku żałości,

Tęskliwą śmierci bojaźnią stroskany,

JEZU mój kochany!

JEZU! na modlitwie w Ogrójcu,

We mdłości krwawym potem zalany,

JEZU mój kochany!

JEZU! całowaniem zdradliwem,

Od niewstydliwego ucznia wydany,

JEZU mój kochany!

JEZU! powrozami grubemi

Od swywolnego żołnierstwa związany,

JEZU mój kochany!

JEZU! od pospólstwa zelżywie,

U sądu Annaszowego najgrawany,

JEZU mój kochany!

JEZU! przez ulice sromotnie,

Do Kaifasza za włosy targany,

JEZU mój kochany!

JEZU! od Malchusa srogiego,

Zbrojną rękawicą policzkowany,

JEZU mój kochany!

JEZU! od fałszywych dwu świadków,

Za zwodziciela niesłusznie udany,

JEZU mój kochany!

Bądź pozdrowiony! Bądź pochwalony!

dla nas zelżony, i pohańbiony,

Bądź uwielbiony! Bądź wysławiony!

Boże nieskończony.

SMUTNA ROZMOWA

Duszy z żałosną Matką nad Synem swoim ubolewającą.

Ach! ja matka tak żałosna,

Boleść mnie ściska nieznośna,

Miecz me serce przenika,

Miecz me serce przenika!

Czemuś Matko ukochana,

Ciężko na sercu stroskana?

Czemu wszystka truchlejesz?

Co mię pytasz, wszystkam w mdłości,

Mówić nie mogę z żałości,

Krew mi serce zalewa!

Powiedz mi o Panno moja!

Czemu blednieje twarz twoja?

Czemu gorzkie łzy lejesz?

Widzę me serca kochanie,

JEZUSA w Ogrojcu zlanie

Potu krwawym potokiem.

O Matko! źródło miłości,

Niech czuję gwałt twej żałości,

Dozwól mi z sobą płakać.

Tekst niniejszy powstał w dużej mierze dzięki panu Mariuszowi Mądremu, który opublikował w internecie tekst bardzo bliski oryginałowi z 1707.